II KZ 162/80

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski (sprawozdawca).Sędziowie: J. Borodej, W. Sutkowski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Witolda D., skazanego z art. 217 § 2, art. 246 § 2 i art. 200 § 2 k.k., po rozpoznaniu zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Z. z dnia 30 września 1980 r., oddalające wniosek o wznowienie postępowania, i po wysłuchaniu wniosku prokuratora postanowiłuchylićzaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie przekazać temu Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneW uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Wojewódzki w Z. stwierdził, że nie zostały ujawnione nowe fakty lub dowody nie znane przedtem sądowi, wskazujące na to, że skazany Witold D. jest niewinny lub że skazano go za przestępstwo zatrwożone karą surowszą niż to, które popełnił.Z tym stanowiskiem nie zgadza się skazany Witold D., utrzymując w swoim zażaleniu, że postępowanie sprawdzające nie zostało przeprowadzone wyczerpująco m.in. dlatego, że biegły Marian K., powołany przez sąd, nie jest specjalistą z dziedziny rachunkowości rolnej.Niezależnie jednak od kwalifikacji biegłego Mariana k. powstaje wątpliwość co do prawidłowości samego kierunku ekspertyzy złożonej przez sąd temu biegłemu.Sąd Wojewódzki w Z. zlecił mu wydanie opinii: "w jakich okolicznościach i przy zachowaniu jakich formalności możliwe było dokonanie wypłaty nagród z funduszu społecznego oraz dysponowanie limitem wydatków reprezentacyjnych." W tym ujęciu zawarta została tylko formalna strona zagadnienia, brak natomiast pytania, na czym polegała rzeczywista, materialna szkoda w gospodarce uspołecznionej, stanowiąca znamię przestępstwa określonego w art. 217 k.k. Samo naruszenie dyscypliny finansowej powinno powodować z reguły konsekwencje o charakterze służbowo dyscyplinarnym, odpowiedzialność karna zaś uzależniona jest od umyślności zawinienia sprawcy i spowodowania rzeczywistej szkody, pozostającej w związku przyczynowym z zachowaniem się sprawcy i zawinionej choćby nieumyślnie.W swoistych warunkach działalności organizacji zrzeszającej kółka rolnicze kwestie związane z oceną przestrzegania ich wewnętrznych przepisów nie mogą być rozpatrywane w oderwaniu od merytorycznej oceny wyników tej działalności.W związku z powyższym Sąd Najwyższy uznał za konieczne uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w celu uzupełnienia postępowania sprawdzającego przez przesłuchanie świadków spośród członków kierownictwa Wojewódzkiego Związku Kółek Rolniczych w Z. Chodzi o wyjaśnienie okoliczności wynikających z dokumentów załączonych do wniosku o wznowienie postępowania i dotyczących merytorycznej oceny wypłat dokonanych przez skazanego Witolda B. z naruszeniem dyscypliny finansowej.