II KZ 29/21

Sygn. akt II KZ 29/21 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2021 r., w sprawie z zażalenia G. P. na zarządzenie Przewodniczącej VII Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w P. z dnia 9 marca 2021 r., sygn. akt VII Kp […], o odmowie przyjęcia kasacji od postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 11 lutego 2021 r. utrzymującego w mocy postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 20 maja 2020 r., o umorzeniu dochodzenia, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 11 lutego 2021 r. Sąd Rejonowy w P. wydał postanowienie w sprawie o sygn. akt VII Kp […], na mocy którego utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie PR 1 Ds. […], wydane przez prokuratora asesora Prokuratury Rejonowej w P. w dniu 20 maja 2020 r. W dniu 18 lutego 2021 r. skarżący G. P. złożył pismo zatytułowane „skarga nadzwyczajna pozwu”, którego treść wskazywała, iż jego wolą było złożenie kasacji. Zarządzeniem z dnia 9 marca 2021 r. odmówiono przyjęcia kasacji skarżącego, z uwagi na fakt, że jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy. 2 Zażalenie na to zarządzenie wniósł G. P., który nie przyjmując tych informacji do wiadomości, powołał się na okoliczności związane z merytorycznym rozpoznaniem sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone nim zarządzenie wydano w oparciu o obowiązujące przepisy ustawy karnej procesowej. Niewątpliwie art. 519 k.p.k. nie przewiduje, by możliwe było wnoszenie kasacji od postanowień sądu zatwierdzających postanowienia prokuratora o umorzeniu postępowania albo o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego. W rezultacie, ze stanowiskiem wyrażonym w zarządzeniu należy się zgodzić. Zgodnie z treścią art. 519 k.p.k. kasacja może być wniesiona jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a Kodeksu karnego. Postanowienie sądu utrzymujące w mocy postanowienie prokuratora o umorzeniu dochodzenia nie jest orzeczeniem zaskarżalnym kasacją, co znajduje potwierdzenie także w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 października 2017 r., WZ 14/17, LEX nr 2383262; z dnia 7 stycznia 2010 r., WZ 55/09, OSNwSK 2010, Nr 1, poz. 15; z dnia 2 października 2007 r., II KZ 33/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz. 2158 oraz z dnia 13 lipca 2000 r., IV KZ 46/00, LEX nr 491416). Jak powyżej wskazano, tylko jeden rodzaj postanowień podlega zaskarżeniu w drodze kasacji. W rezultacie, oprócz zaprogramowanego ustawowo wąskiego zakresu zaskarżalnych kasacją postanowień, nie jest dopuszczalna kasacja strony od postanowienia, choćby odpowiadało ono pozostałym cechom orzeczenia, wymienionym we wskazanym przepisie, to jest, chociażby było to prawomocne orzeczenie sądu odwoławczego, kończące dane postępowanie. Przepisy Kodeksu postępowania karnego dają prawo wniesienia kasacji od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie jedynie podmiotom szczególnie kwalifikowanym, tj. Prokuratorowi Generalnemu, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Rzecznikowi Praw Dziecka (art. 521 k.p.k.). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. 3