II KZ 44/22

PostanowienieIzba Karna2022-11-08

Skład orzekający: Jerzy Grubba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na odmowę ustanowienia obrońcy w sprawie dotyczącej warunkowego zwolnienia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał się za niewłaściwy do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na odmowę ustanowienia obrońcy. Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., właściwym do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest sąd, przed którym czynność miała być dokonana, czyli w tym przypadku sąd pierwszej instancji.
Stan faktyczny
T. C. złożył pismo dotyczące odwołania warunkowego zwolnienia, w którym podtrzymał zażalenie dotyczące przyznania adwokata z urzędu. Sąd Najwyższy zinterpretował to pismo jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na odmowę ustanowienia obrońcy. Sąd Najwyższy uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania tego wniosku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił uznać się niewłaściwym i przekazać sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KZ 44/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba po rozpoznaniu w Izbie Karnej w sprawie T. C. w sprawie odwołania warunkowego zwolnienia na podstawie art. 35§1 k.p.k. postanowił: uznać się niewłaściwym i przekazać sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie UZASADNIENIE Bezsprzecznie pismo T. C. z 22 września 2022r. zawiera stwierdzenie o „podtrzymaniu zażalenia dotyczącego przyznania adwokata z urzędu”, ale jak wynika z jego treści oznacza to jedynie, że wnioskodawca nadal ubiega się o ustanowienie dla niego obrońcy (nie oznaczył też swego pisma jako zażalenie). Najistotniejsze jednak jest to, że nie kwestionuje on tego, że przekroczył on termin do złożenia zażalenia. Twierdzi jedynie, że nie doszło do tego z jego winy. W istocie zatem pismo to, nie jest kolejnym zażaleniem, a wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na odmowę ustanowienia obrońcy. Tak należy pismo to zinterpretować zgodnie z regułą wynikającą z art. 118§1i 2 k.p.k. Właściwym zaś do rozpoznania wniosku złożonego w trybie art. 126§1 k.p.k. właściwy jest sąd, przed którym należało dokonać czynności. [as] 2

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 35§1 KPKart. 118§1art. 126§1 KPK§1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy