II KZ 47/26

II KZ 47/26 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie A. C. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 29 września 2026 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 21 lipca 2026 r., sygn. akt II Ka 349/26, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 7 lipca 2026 r., sygn. akt II Ka 349/26 wraz z uzasadnieniem , p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Siedlcach zarządzeniem z 21 lipca 2026 r. odmówił przyjęcia wniosku A. C. o sporządzenie na piśmie i doręczenie mu wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 7 lipca 2026 r. wraz z uzasadnieniem. Przedmiotowym wyrokiem Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu apelacji skazanego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z 9 marca 2026 r., mocą którego A. C. został uznany za winnego popełnienia w ramach ciągu przestępstw oraz powrotu do przestępstwa występku II KZ 47/26 2 kradzieży tj. czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za to wymierzono mu karę roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności i orzeczono obowiązek naprawienia szkody z art. 46 § 1 k.k. W zażaleniu na to zarządzenie skazany podniósł, że przeoczył termin do złożenia przedmiotowego wniosku. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 422 § 1 k.p.k. stanowi, że Prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku złożonego m.in po terminie. W przedmiotowej sprawie skazany, który w dniu 7 lipca 2026 r., został doprowadzony na rozprawę apelacyjną, podczas której zapadł wyrok, został wówczas poinformowany o treści art. 457 § 2 k.p.k. Wiedział więc, że termin na złożenie wniosku z art. 422 k.p.k. upływa w dniu 14 lipca 2026 r. i choć pismo opatrzył tą właśnie datą (k. 164), to dla biegu tego siedmiodniowego terminu decydująca była pieczątka Zakładu Karnego, potwierdzająca, kiedy oficjalnie złożono wniosek. To, że A. C. złożył wniosek oddziałowemu Zakładu Karnego w dniu 15 lipca 2026 r. (k. 165v), a więc dzień po upływie ustawowego terminu, jest informacją płynącą wprost z akt. To ustalenie zadecydowało o odmowie przyjęcia przedmiotowego wniosku na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. i decyzji tej nie mogło zmienić zażalenie skazanego. Fakt, że ma on bardzo dużo spraw karnych i pogubił się w terminach nie jest okolicznością, która mogłaby zaważyć na treści zarządzenia biorąc pod uwagę, że ze strony organu orzekającego podjęto wszelkie czynności, aby skazany, co do którego nie było przeciwskazań do prowadzenia przezeń obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny (art. 79 § 1 pkt 4 k.p.k.), mógł realizować swoje prawa: m.in. wydano nakaz o doprowadzeniu go na rozprawę apelacyjną i po wydaniu wyroku pouczono o dalszych czynnościach i terminach. Z tych powodów orzeczono jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]