II KZ 48/26

II KZ 48/26 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Michałowicz w sprawie G.Ś. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 września 2026 r., zażalenia oskarżyciela prywatnego na zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego Warszawa–Praga w Warszawie z dnia 14 lipca 2026 r., sygn. akt VI Ka 1263/23, o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wraz z odpisem wyroku Sądu Okręgowego Warszawa–Praga w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI Ka 1263/23 p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 122 § 1 k.p.k. w zw. z art. 93 § 2 k.p.k., odmówiono przyjęcia wniosku oskarżyciela prywatnego M.M. z dnia 26 maja 2026 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wraz z odpisem wyroku Sądu Okręgowego Warszawa -Praga w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2025 r. w sprawie VI Ka 1263/23, uznając go za bezskuteczny Na to zarządzenie zażalenie złożył oskarżyciel prywatny wskazując, że nie odebrał przesyłki pocztowej w sprawie o sygn. akt VI Ka 1263/23 z uwagi na swoją nieobecność. II KZ 48/26 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., warunkiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu jest wykazanie, że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych oraz złożenie tego wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody, która uniemożliwiała dokonanie określonej czynności w ustawowym terminie. Na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu zawitego ciąży nie tylko obowiązek wskazania wszystkich okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności procesowej w przewidzianym terminie, ale także uprawdopodobnienie, że nastąpiło to z przyczyn od strony niezależnych, tj. przekonywującego uzasadnienia zaistniałego uchybienia i wskazania podstaw swoich twierdzeń (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 lutego 2017 r., IV KZ 1/17). Zgodnie z omawianym przepisem składając przedmiotowy wniosek strona musi dodatkowo dopełnić czynności, która miała być w terminie wykonana. W ocenie Sądu Najwyższego, wnioskodawca nie wykazał - w myśl art. 126 § 1 k.p.k. - zaistnienia przyczyny niezależnej, która spowodowała niedokonanie czynności polegającej na złożeniu wniosku o uzasadnienie w przewidzianym terminie. Lakoniczne, miejscami niezrozumiałe zażalenie, przyczyn takich jednak nie wskazuje. Z analizy akt sprawy nie wynika, aby skazany podejmował jakiekolwiek działania w celu zaskarżenia wyroku sądu odwoławczego. Po pierwsze, nie był on obecny na rozprawie apelacyjnej oraz na ogłoszeniu wyroku (zawiadomienie dwukrotnie awizowane, nie podjęte w terminie – k. 388). Po drugie, skazany w chwili wydania wyroku przebywał na wolności. Niewątpliwie miał on możliwość samodzielnego ustalenia nie tylko terminu ogłoszenia wyroku, faktu ogłoszenia, ale i treści rozstrzygnięcia. Dochowanie minimum staranności i dbałości o własne sprawy zapewniłoby mu należytą ochronę jego interesu prawnego. Trafnie zatem uznano w zaskarżonym postanowieniu, że brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego Warszawa–Praga w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI Ka 1263/23 z uzasadnieniem. Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB] II KZ 48/26 3 [a.ł]