III KK 113/20

Sygn. akt III KK 113/20 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie M. P. R. skazanego z art. 280 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 sierpnia 2020 r., z urzędu sprawy w przedmiocie ponownego rozstrzygnięcia o wynagrodzeniu za obronę z urzędu na podstawie art. 637a k.p.k. i art. 626 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić postanowienie Sądu Najwyższego Izba Karna z dnia 7 sierpnia 2020 r. wydane w sprawie o sygn. akt III KK 113/20 przeciwko M. P. R. o zasądzeniu na rzecz jego obrońcy z urzędu adwokata R. I. kwoty 442 zł 80 gr i nie uwzględnić wniosku adwokata R.I. o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie III KK 113/20. UZASADNIENIE W dniu 9 lipca 2020 r. adwokat R. I. złożył w Izbie Karnej Sądu Najwyższego pisemny wniosek o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie o sygn. akt III K.K. 113/20 przeciwko skazanemu M. P. R. , do której to czynności procesowej został wyznaczony zarządzeniem Przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. z dnia 17 stycznia 2020 r. 2 Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2020 r. Sąd Najwyższy – Izba Karna uwzględnił wniosek adwokata R. I. i na podstawie § 4 ust. 3 i § 17 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądził na jego rzecz kwotę 442 zł 80 gr, obejmującą 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji. W toku czynności związanych z ekspedycją akt ujawniono, iż uprzednio Sąd Okręgowy w L. postanowieniem z dnia 26 lutego 2020 r. wydanym w sprawie XI WKK (…) przyznał obrońcy skazanego M. R. adwokatowi R. I. wynagrodzenie w kwocie 442 zł i 80 gr za czynności w przedmiocie kasacji. W tym stanie rzeczy ponowne zasądzenie na rzecz obrońcy z urzędu wynagrodzenia za wykonanie tej samej czynności procesowej, w tej samej sprawie i na rzecz tego samego skazanego jest oczywiście niezasadne. Mając powyższe na względzie należało postanowić, jak w sentencji.