III KK 559/25

III KK 559/25 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Stankiewicz w sprawie D.Ć. skazanego z art. 190a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 września 2026 r., wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego P.K. od udziału w sprawie kasacyjnej o sygn. akt III KK 559/25, na podstawie 41 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wniosek pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt IV Ka 1259/24, utrzymujący w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie z dnia 20 marca 2024 r., sygn. akt II K 1257/22/P, został zaskarżony kasacją przez obrońcę skazanego D.Ć. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt III KK 559/25 i zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej przydzielona SSN P.K. Obrońca skazanego D.Ć. złożył następnie, na podstawie art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.k., wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego P.K. od udziału w ww. sprawie kasacyjnej (k. 31-36 akt SN). Autor wniosku wskazał m.in., że SSN P.K. został powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek III KK 559/25 2 Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r., przez co nie daje on gwarancji niezawisłości i bezstronności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek obrońcy D.Ć. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego P.K. od udziału w sprawie nie mógł być, w aktualnym stanie niniejszej sprawy kasacyjnej, przedmiotem merytorycznego rozpoznania. Zauważyć należy, że Kodeks postępowania karnego nie przewiduje wyłączenia sędziego in abstracto. Wniosek o wyłączenie sędziego może zostać skutecznie złożony tylko w stosunku do sędziego, a w składach kolegialnych sądu – sędziów, którzy zostali wyznaczeni do rozpoznania sprawy (vide postanowienia SN: z 21 czerwca 2012 r., III KO 34/12, OSNKW 2012, z. 11, poz. 116; z 14 grudnia 2016 r., III KO 99/16). Zatem rozważanie wyłączenia sędziego w oparciu o art. 40 § 1 k.p.k. lub art. 41 § 1 k.p.k. wchodzi w rachubę jedynie w odniesieniu do konkretnego sędziego wyznaczonego już do udziału w sprawie, a nie sędziego, który jedynie potencjalnie może zostać do sprawy wyznaczony. Wobec przydzielenia niniejszej sprawy kasacyjnej o sygn. akt III KK 559/25 do referatu innego sędziego sprawozdawcy – SSN A.M. (zarządzenie k. 52 akt SN), niewątpliwie zdezaktualizowała się obecnie potrzeba rozpoznania wcześniejszego wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie pierwotnie wyznaczonego sędziego sprawozdawcy. SSN P.K. nie jest bowiem członkiem składu orzekającego, wyznaczonego do rozpoznania kasacji obrońcy, wniesionej na rzecz skazanego D.Ć., w sprawie o sygn. akt III KK 559/25. Zatem rozpoznanie wniosku o wyłączenie tego sędziego jest bezprzedmiotowe, skoro wniosek o wyłączenie dotyczyć może tylko konkretnego sędziego wyznaczonego już do udziału w sprawie. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. [WB] [a.ł] III KK 559/25 3