III KR 136/78

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Godlewski (sprawozdawca). Sędziowie: K. Grzebuła, A. Żylewicz.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Jórasz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Zdzisława Romana W., Mariusza M. i innych, oskarżonych z art. 210 § 1 i art. 215 § 1 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez obrońców od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie z dnia 28 kwietnia 1978 r.,zmienił zaskarżony wyrok co do oskarżonych Zdzisława Romana W. i Mariusza M. w ten sposób, że wykonanie wymierzonych oskarżonym kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 4 lat (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Szczecinie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 1978 r. (...):1) Zdzisława Romana W. uznał za winnego tego, że w dniu 28 grudnia 1977 r. w S. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przyjął od Edmunda T. 200 zł, wiedząc o tym, że pieniądze te pochodzą z rabunku, i za to na podstawie art. 215 § 1 k.k. skazał na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz 3.000 zł grzywny;2) Mariusza M. uznał za winnego tego, że w czasie i miejscu - jak opisano w pkt 1 - nabył od Edmunda T. bony towarowe PHZ "Baltona" na sumę 30 dolarów wartości około 5.400 zł za 4 butelki piwa, przy czym wiedział, iż bony te uzyskane zostały w drodze czynu zabronionego, tj. popełnienia przestępstwa określonego w art. 215 § 1 k.k., i za to skazał na karę 1 roku pozbawienia wolności i 1.000 zł grzywny (...).Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonych (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja co do kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu Romanowi W. nie jest trafna, natomiast zasadna jest co do zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonych Zdzisława Romana W. i Mariusza M.Oskarżony Zdzisław Roman W. dopuścił się przestępstwa przewidzianego w art. 215 § 1 k.k., wartość zaś przedmiotu przestępstwa wynosiła 200 zł. Przyjmując za podstawę wartość przedmiotu przestępstwa, obrońca w swej rewizji wnosił o zastosowanie kwalifikacji prawnej z art. 122 k.w. Wniosek nie jest zasadny.Podstawowymi elementami różnicującymi wykroczenie przewidziane w art. 122 k.w. od występku określonego w art. 215 § 1 k.k. jest pochodzenie mienia i jego wartość.Warunkiem bytu wykroczenia przewidzianego w art. 122 k.w. jest, aby mienie pochodziło z kradzieży lub z przywłaszczenia i jego wartość nie przekracza 500 zł, a jeżeli chodzi o mienie określone w art. 120 § 1 k.w. - 150 zł. Obydwa warunki muszą współistnieć jednocześnie, a istnienie tylko jednego z nich wyłącza możliwość zastosowania kwalifikacji z art. 122 k.w.W wypadku gdy wartość mienia przekracza te granice kwotowe lub gdy mienie pochodzi z innego rodzajowo niż kradzież lub przywłaszczenie czynu zabronionego, odpowiednia do takiego czynu jest kwalifikacja z art. 215 k.k. Wobec tego, że oskarżony Zdzisław Roman W. dopuścił się czynu w stosunku do mienia, które wprawdzie miało wartość niższą niż 500 zł, ale pochodziło z rabunku, tj. przestępstwa określonego w art. 210 k.k., a więc innego czynu niż przewidziany w art. 119 lub 120 k.w., wniosek rewizyjny o zastosowanie kwalifikacji prawnej z art. 122 k.w. jest prawnie niezasadny.Rewizje obrońcy oskarżonego Zdzisława Romana W. i oskarżonego Mariusza M. co do rażącej niewspółmierności kary są zasadne.Sąd Wojewódzki nie rozważył dostatecznie okoliczności popełnienia przypisanych im przestępstw określonych w art. 215 § 1 k.k. oraz oceny osobowości każdego z oskarżonych (art. 73 § 2 k.k.) i dlatego nie zastosował art. 73 § 1 k.k.Oskarżeni Zdzisław Roman W. i Mariusz M. dopuścili się przestępstw przewidzianych w art. 215 § 1 k.k., polegających na przyjęciu mienia pochodzącego z przestępstwa, ale o bardzo małej wartości materialnej, nie przejawiając żadnej inicjatywy w tym kierunku, aby uzyskać to mienie, oraz w okolicznościach przypadkowej obecności w czasie popełnienia przestępstwa przez tych oskarżonych. Obaj oskarżeni są młodociani, a oskarżony Mariusz M. w chwili czynu nie miał nawet ukończonych lat 18 i chodził do Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących w S. Okoliczności te pozwalają sądzić, że oskarżeni Zdzisław Roman W. i Mariusz M., pomimo niewykonania kary, będą w przyszłości przestrzegać porządku prawnego, i dlatego uzasadnione jest zawieszenie im wykonania kary pozbawienia wolności na dostatecznie długi okres - 4 lata.W związku z powyższym Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.