III KR 48/68

SentencjaPrawidłowo sąd I instancji uznał, iż do obowiązku oskarżonego, niezależnie od odpowiedzialności brygadzisty i innych osób nadzorujących pracę na statku, było zabezpieczenie miejsca w obrębie spawania przed pożarem, a w szczególności, usunięcia na bezpieczną odległość od niego materiałów palnych, w tym wypadku grotingów drewnianych i nasyconych pokostem, które biegły zaliczył do łatwopalnych.Obowiązek ten wynikał - wbrew twierdzeniu rewizji - z faktu uznania pracy jako niebezpiecznej oraz z instrukcji przeciwpożarowej dla spawaczy i palaczy antogonicznych, której treść oskarżonemu była - jako spawaczowi - dobrze znana.Niezależnie od tego oskarżony przed przystąpieniem do pracy na statku odbył również przeszkolenie w zakresie ogólnych zasad i przepisów bezpieczeństwa oraz higieny pracy, obowiązujące w zakładzie.Brak należytej ostrożności przy cięciu rur i wężownic palnikiem acetylenowym, wyrażającej się w niezabezpieczeniu blachą lub plandeką azbestową znajdujących się w pobliżu drewnianych grotingów - był wynikiem niedbalstwa ze strony oskarżonego, co doprowadziło do zaistnienia pożaru, a w konsekwencji i do znacznych strat materialnych.Oskarżony wprawdzie skutku przestępnego nie przewidywał, lecz jako doświadczony spawacz powinien był go przewidzieć.Wobec tego Sąd Wojewódzki prawidłowo zakwalifikował czyn oskarżonego z art. 215 § 2 k.k.