III KZ 34/24

III KZ 34/24 ZARZĄDZENIE Dnia 5 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras 1/ Na podstawie art. 78 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 81 § 1 k.p.k. odmawiam wyznaczenia obrońcy z urzędu skazanemu J. B. (B.); 2/ odpis przesłać skazanemu z pouczeniem, że nie przysługuje zażalenie. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 78 § 1 k.p.k. oskarżony, który nie ma obrońcy z wyboru, może żądać, aby wyznaczono mu obrońcę z urzędu, jeżeli w sposób należyty wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu wznowieniowym. Przesłanką uzasadniającą ustanowienie obrońcy z urzędu jest więc skuteczne wykazanie przez osobę występującą z takim żądaniem, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Skazany wnosząc o wyznaczenie obrońcy z urzędu nie przedstawił żadnych konkretnych informacji odnośnie do swojego aktualnego stanu majątkowego. Ponadto, co także jest istotne dla rozstrzygnięcia wniosku skazanego, przedmiotem rozpoznania przez Sąd Najwyższy jest obecnie zażalenie skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2024 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, a III KZ 34/24 2 zatem czynność, która nie jest objęta przymusem adwokacko-radcowskim (art. 545 § 3 in fine k.p.k.). Co więcej, złożenie przez samego skazanego środka odwoławczego od postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2024 r. skutkować będzie totalną - a zatem prowadzoną poprzez wszystkie podstawy odwoławcze z art. 438 k.p.k. - kontrolą zaskarżonego postanowienia, albowiem skoro na skazanym jako stronie tzw. niefachowej nie ciąży obowiązek stawiania zarzutów w środku odwoławczym to jest oczywiste, że niezadowolenie skarżącego z zaskarżonego rozstrzygnięcia musi spowodować kontrolę odwoławczą w najszerszym zakresie, a zatem nie może być ona ograniczona do kwestii poruszonych przez skarżącego. To wszystko powoduje, że żądanie ustanowienia adwokata na tym etapie postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym nie mogło przynieść pozytywnego efektu, także dlatego, iż w zakresie formatu kontroli zaskarżonego postanowienia nie poprawiłoby sytuacji procesowej skazanego. [J.I.] [ms]