III KZ 93/16

PostanowienieIzba Karna2017-02-13

Skład orzekający: Jerzy Grubba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skazany uprawdopodobnił okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, mimo dwukrotnego awizowania zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając, że skazany nie uprawdopodobnił w żaden sposób twierdzeń o nieotrzymaniu zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej ani o jego awizowaniu. Ciężar przedstawienia dowodów potwierdzających okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu spoczywał na skazanym, a przedstawione przez niego argumenty ocenił jako gołosłowne.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd Okręgowy odmówił przywrócenia terminu, wskazując na dwukrotne awizowanie zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej, które uznał za skutecznie doręczone. Skazany twierdził, że nie otrzymał zawiadomienia ani informacji o awizowaniu. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KZ 93/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie T. Ż., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 lutego 2017r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 5 grudnia 2016r. w sprawie V Ka […] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 marca 2015r. na podstawie art. 437§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Zażalenie skazanego nie mogło zostać uwzględnione. Sąd Okręgowy rozpoznając obecnie sprawę, w sposób należyty ustosunkował się do treści wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 marca 2015r. Bezsprzecznie, w aktach sprawy – na k. 504 – znajduje się dwukrotnie awizowane (w dniach 29 stycznia i 6 lutego 2015r.) zawiadomienie o terminie rozprawy odwoławczej, co pozwalało, w trybie art. 133§1 i 2 k.p.k., uznać je za doręczone. Skazany zarówno w swym wniosku, jak i następnie w składanych w sprawie zażaleniach, wskazał na to, że zawiadomienia tego nie otrzymał, podobnie jak informacji o jego awizowaniu. Pomimo znacznego upływu czasu, skazany nie uprawdopodobnił w żaden sposób powyższej okoliczności. Oczywiście błędnym jest podnoszenie przez Sąd 2 Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że T. Żywczyński powinien naprawić skrzynkę na listy w domu, w którym zamieszkiwał, lecz z pewnością mógł on wskazać dowody, które uprawdopodabniałyby, iż skrzynka ta była rzeczywiście uszkodzona i że mogło powodować to niezawinione przez niego, nieprzewidziane, trudności w otrzymywaniu korespondencji. Do chwili obecnej, skazany nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swych twierdzeń, co nakazuje ocenić je jako gołosłowne. Niewątpliwie zaś, ciężar przedstawienia dowodów potwierdzających okoliczności, na których oparto wniosek o przywrócenie terminu, obciążał skazanego. W tej sytuacji, rozważania co do tego, czy skazany świadomie zrezygnował z uzyskania na rozprawie odwoławczej pouczenia o warunkach złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku i konsekwencjach prawnych takiego postąpienia, są zbędne. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 437§1 KPKart. 133§1§1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy