IV K 3/53

SentencjaSąd Najwyższy przy udziale Prokuratora Generalnej Prokuratury po rozpoznaniu na rozprawie rewizyjnej w dniu 17 kwietnia 1953 r. sprawy Piotra D., oskarżonego z art. 235 § 1 lit. a) k. k., z powodu rewizji nadzwyczajnej, założonej przez Generalnego Prokuratora od wyroku Sądu Wojewódzkiego w O. z dnia 14 października 1952 r. sygn. akt V. Kr. 1248/52 - na podstawie art. 394-396, 400 § 1, 383 § 2, 388 § 1 k. p. k. 1 art. 4 d. o o. s. k.:I. Uchyla zaskarżany wyrok;II. Piotra D. uznaje za winnego tego, że 7 września 1951 r. w K. zadał Tadeuszowi S. lekkie uszkodzenie ciała, tj. przestępstwa z art. 237 § 1 k. k., i za czyn ten skazuje go na ... więzienia, z zaliczeniem na poczet tej kary okresu tymczasowego aresztowania od ...Uzasadnienie faktyczneOd prawomocnego wyroku Sądu Wojewódzkiego w O. z dnia 14 października 1952 r., mocą którego uchylono wyrok Sądu Powiatowego w ... z dnia 28 kwietnia 1952 r. i postępowanie przeciwko oskarżonemu Piotrowi D. z art. 235 § 1 lit. a) k. k. umorzono, wniósł rewizję nadzwyczajną Prokurator Generalny PRL, domagając się uchylenia powyższego wyroku.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Powiatowy w ... skazał oskarżonego Piotra D. z art. 235 § 1 lit. a) k. k. na karę ... więzienia.Wyrokiem z dnia 14 października 1952 r. Sąd Wojewódzki w ... uchylił wyrok Sądu Powiatowego i postępowanie karne przeciwko oskarżonemu umorzył. Umorzenie postępowania Sąd Wojewódzki uzasadnił tym, że czyn oskarżonego zawiera jedynie znamiona przestępstwa z art. 237 k.k., ściganego z oskarżenia prywatnego, a w sprawie brak jest wniosku pokrzywdzonego, jako oskarżyciela prywatnego, zaś art. 65 § 1 k. p. k. w nowym brzmieniu obowiązuje "zaledwie" od dnia 22.V.1952 r.Uzasadnienie to jest błędne, ponieważ ustawa z dnia 28 kwietnia 1952 r. o zmianie niektórych przepisów postępowania karnego (Dz. U. Nr 25/1952, poz. 170) weszła w życie z dniem ogłoszenia, tj. dnia 22.V.1952 r., i od tej chwili przepisy kodeksu postępowania karnego obowiązują w brzmieniu zmienionym tą ustawą, co oczywiście dotyczy i art. 65 § 1 k.p.c. Zmiana przepisów proceduralnych różni się od zmiany przepisów prawa materialnego tym, że zmiana przepisów proceduralnych - w braku odmiennego uregulowania ustawowego - działa wstecz, to znaczy stosuje się do spraw wszczętych według przepisów dotychczasowych. Pogląd Sądu Wojewódzkiego, iż skoro zmiana art. 65 § 1 k.p.k. obowiązuje "zaledwie" od 22.V.1952 r., a sprawa niniejsza została wszczęta wcześniej, to w dniu wyrokowania, tj. w dniu 14 października 1952 r., prawa prokuratora w tej sprawie ocenić należy według przepisów dawnych, jest błędny i stanowi obrazę art. 6 ustawy z dnia 28.IV.1952 r., w myśl którego powyższa ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.Ponieważ w sprawie niniejszej prokurator wniósł i popierał oskarżenie, umorzenie postępowania wobec braku aktu oskarżenia wniesionego przez oskarżyciela prywatnego było niedopuszczalne i nastąpiło z obrazą wyżej powołanego art. 6 ustawy z dnia 28.IV.1952 r. i art. 65 § 1 k. p. k.Z tych zasad wyrok umarzający Sądu Wojewódzkiego należało uchylić i orzec jak w sentencji.