IV K 67/51

SentencjaSąd Najwyższy przy udziale Prokuratora Generalnej Prokuratury PRL po rozpoznaniu na rozprawie rewizyjnej dnia 15 maja 1952 r. sprawy K. i W., oskarżonych z art. 241 k.k., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej Generalnego Prokuratora R. P. od wyroku Sądu Wojewódzkiego Nr V Km 1129/51 z dnia 11 września 1951 r. na podstawie art. 394 - 396, 400, 384 pkt 2, 485 k.p.k. oraz art. 4 dekretu o o.s.k. zmienia zaskarżony wyrok w części, dotyczącej warunkowego zawieszenia wykonania kary oskarżonym K. i W. przez uchylenie warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności i zwalnia oskarżonych od kosztów postępowania rewizyjnego i opłaty sądowej w Sądzie Najwyższym.Uzasadnienie faktyczneRewizja Nadzwyczajna Generalnego Prokuratora Rzeczypospolitej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w ...... z dnia 11 września 1951 r. w sprawie K. i W., skazanych z art. 241 k.k. (sygn. sprawy V Km 1129/51), na zasadzie art. 394 - 396, 400 i 388 § 1 k.p.k. wnosi o uchylenie powyższego wyroku w części dotyczącej zawieszenia wykonania wymierzonych oskarżonym kar.Rewizja nadzwyczajna podnosi m. im., co następuje:K. i W. wyrokiem Sądu Powiatowego w ...... skazani zostali z art. 241 k.k. na karę po 6 miesięcy więzienia za to, że w dniu 23 września 1950 r. w ...... biorąc udział w bójce, używali noży.Sąd Wojewódzki w ...... wyrok ten zmienił w ten sposób, że wykonanie powyższych kar warunkowo zawiesił przyjmując jako podstawę do zastosowania art. 61 § 1 k.k. poprzednie nienaganne życie oskarżonych i ich pracę.Wyrok Sądu Wojewódzkiego zapadł z obrazę art. 320 i 339 § 2 k.p.k. w związku z art. 61 k.k., powodującą konieczność uchylenia wyroku w części, dotyczącej zastosowania art. 61 k.k.Sąd Wojewódzki pominął bowiem istotne momenty, przemawiające przeciwko stosowaniu w rozważanym wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary. Są to okoliczności samego czynu, a mianowicie: Z ustaleń wyroku wynika, że oskarżeni brali udział w bójce pijackiej i że działali w sposób świadczący o dużym napięciu zlej woli, skoro skutkiem ich działań były zadane pokrzywdzonemu H. poważne rany cięte ciała, sięgające do kości i rany w okolicy serca (k. 14). W tych warunkach wymierzona przez Sąd Powiatowy kara 6 miesięcy więzienia, najniższa w granicach sankcji art. 241 k.k., nieprawidłowo uznana zastała przez Sąd Wojewódzki za represję niewspółmierną ze szkodliwością społeczną przypisanych oskarżonym czynów.Sąd Najwyższy uznał, iż wniosek rewizji jest uzasadniony, a wymiar kary pozbawienia wolności za przypisane oskarżonym przestępstwo dostatecznie uwzględnia okoliczności łagodzące, dla zawieszenia zaś wykonania kary brak jest w sprawie niniejszej należytych podstaw.