IV KB 4/22

Izba Karna2022-12-07

Skład orzekający: Kazimierz Klugiewicz, Adama Rocha

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego od udziału w sprawie kasacyjnej, jeśli jego powiązania z Ministrem Sprawiedliwości mogą budzić wątpliwości co do jego bezstronności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wyłączenie sędziego, uznając, że potencjalne powiązania sędziego z Ministrem Sprawiedliwości nie mają znaczenia dla obiektywizmu w konkretnej sprawie kasacyjnej. Stwierdzono, że sprawa dotyczy przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. na szkodę osób o nieustalonych personaliach, a przedmiotem postępowania przed SN jest kasacja obrońcy, a nie kasacja Prokuratora Generalnego, którym jest Minister Sprawiedliwości. Brak jest zatem związku faktycznego i procesowego z Ministrem Sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego, Adama Rocha, od udziału w sprawie kasacyjnej. Jako podstawę wskazał, że sędzia Adam Roch pełnił wcześniej funkcję prokuratora i został powołany na urząd sędziego SN dzięki wsparciu Ministra Sprawiedliwości, z którym skazany pozostaje w konflikcie. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu bez udziału stron.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziego od udziału w sprawie kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KB 4/22 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 7 grudnia 2022 r., wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie SSN Adama Rocha od udziału w sprawie kasacyjnej, sygn. akt IV KK 13/22 p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić UZASADNIENIE Obrońca Z. S. pismem z dnia 19 października 2022 r. złożył wniosek w zakresie zbadania wymogów niezawisłości i bezstronności sędziów Sądu Najwyższego, m.in. Adama Rocha. Wniosek ten wobec braku argumentacji wykazującej podstawy inicjatywy określonej w tytule pisma został odrzucony zarządzeniem Prezesa Izby Karnej SN Michała Laskowskiego z dnia 4 listopada 2022 r., sygn. akt IV KB 4/22. Jednakże wobec treści uzasadnienia wniosku zarządzeniem tym stwierdzono, aby pismo obrońcy skazanego potraktować jako wniosek o wyłączenie sędziego w ramach instytucji iudex suspectus (art. 41 k.p.k.). Autor wniosku wskazał, że sędzia Adam Roch pełnił wcześniej funkcję prokuratora, zaś na urząd sędziego Sądu Najwyższego został powołany dzięki wsparciu obecnie urzędującego Ministra Sprawiedliwości […]., z którym Z. S. pozostaje w jawnym 2 konflikcie, czego potwierdzeniem jest jego oskarżenie w innej sprawie o znieważenie […] i członków1) jego najbliższej rodziny. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Fakt potencjalnych powiązań sędziego Adama Rocha z Ministrem Sprawiedliwości pozostaje całkowicie bez znaczenia dla kwestii jego obiektywizmu w sprawie IV KK 13/22. Dotyczy ona bowiem przestępstwa z art. 191 § 2 k.k., popełnionego na szkodę osób o nieustalonych personaliach. Przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym jest natomiast kasacja obrońcy Z. S., nie zaś kasacja Prokuratora Generalnego, którym obecnie jest Minister Sprawiedliwości. Zarówno zatem na gruncie faktycznym, jak i procesowym sprawa, której dotyczy wniosek o wyłączenie sędziego, nie jest związana z urzędującym Ministrem Sprawiedliwości. Tym samym także w kontekście postrzegania wystąpienia obrońcy skazanego jako wniosku w trybie przepisów2) art. 41 § 1 k.p.k. i nast. brak jest podstaw do wyłączenia sędziego Adama Rocha od rozpoznania sprawy. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 41 KPKart. 41 § 1 KPKart. 191 § 2 KK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy