IV KK 313/22

Sygn. akt IV KK 313/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie M. K. skazanej z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 13 października 2022 r. wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wobec skazanej wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Będzinie z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt VII K 4/19 zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 4 marca 2022 r., sygn. akt VI Ka 64/22 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W złożonej przez obrońcę skazanej M.K. kasacji od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 4 marca 2022 r., sygn. akt VI Ka 64/22 został sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Obrońca uzasadniając wniosek wskazał na negatywne wobec skazanej skutki wykonania wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Mając na uwadze wynikającą z art. 9 k.k.w. zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż możliwość, 2 wstrzymania wykonalności zaskarżonego orzeczenia, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o charakterze absolutnie wyjątkowych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest przekonanie, że odstąpienie w trybie art. 532 § 1 k.p.k. od tej zasady może okazać się niezbędne jedynie wówczas, gdy już nawet przy pobieżnej lekturze nadzwyczajnego środka zaskarżenia orzeczenie wskazuje na takie uchybienia, które implikują wysokie prawdopodobieństwo jego uwzględnienia, zaś wobec osoby, co do której orzeczenie jest lub ma być wykonywane rysuje się perspektywa wystąpienia nieodwracalnie niekorzystnych implikacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2022 r., sygn. V KO 80/21, LEX nr 3402343). W sprawie niniejszej – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji – tego rodzaju okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania orzeczenia nie wystąpiły. Prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji nie jest na tyle jednoznacznie wysokie, by stanowiło to wystarczającą podstawę do zastosowania art. 532 § 1 k.p.k. Również wskazane przez obrońcę skazanej dolegliwości, które stanowią naturalną konsekwencję izolacji penitencjarnej, nie mogą determinować zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. [as]