IV KK 499/21

Sygn. akt IV KK 499/21 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 25 marca 2022 r. w sprawie G. G. wniosku pełnomocnika o zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. i § 11 ust. 4 pkt 2 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, p o s t a n o w i ł zasądzić od skazanego G. G. na rzecz oskarżycieli posiłkowych – E. O., M. M., G. M. i Ł. M. kwoty po 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym udzielonej przez ustanowionego pełnomocnika - adwokat J. S.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 lutego 2022 r., w sprawie IV KK 499/21, Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego G. G. na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. jako oczywiście bezzasadną. W sprawie tej występowało czworo w/w oskarżycieli posiłkowych, którzy byli reprezentowani przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru – adwokat J. S. Pełnomocnik złożyła w imieniu oskarżycieli odpowiedź na kasację obrońcy skazanego i wystąpiła o zasądzenie od skazanego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kosztów zastępstwa adowkackiego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Wniosek pełnomocnika oskarżycieli posiłowych jako słuszny zasługiwał na uwzględnienie. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2022 r. nie zawierało rozstrzygnięcia o kosztach udziału w sprawie pełnomocnika, toteż zachodziła potrzeba jego uzupełnienia na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. Adwokat J. S. reprezentowała z wyboru w postępowaniu kasacyjnym czworo oskarżycieli posiłkowych – E. O., M. M., G. M. i Ł. M. i sporządziła w ich imieniu odpowiedź na kasację obrońcy. W tej sytuacji należało zasądzić od skazanego na rzecz każdego z oskarżycieli posiłkowych kwoty po 720 zł za sporządzenie tego pisma procesowego. Wynagrodzenie jest zgodne z § 11 ust. 4 pkt 2 i ust. 7 w/w rozporządzenia. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.