IV KO 107/18

Izba Karna2019-02-08

Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, jeśli podniesione okoliczności nie wskazują na zaistnienie uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. i stanowią jedynie polemikę z ustaleniami sądów?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie stwierdził podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania, ponieważ okoliczności podniesione w piśmie syna skazanego nie wskazywały na zaistnienie uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. Stanowiły one jedynie polemikę z ustaleniami poczynionymi przez sądy w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem. W przypadku braku zaistnienia sygnalizowanego uchybienia, o jakim mowa w art. 439 k.p.k., procedowanie w trybie wznowienia postępowania nie wymaga nawet wydania orzeczenia stwierdzającego, że wskazywana usterka nie występuje.
Stan faktyczny
Syn skazanego złożył pismo do Sądu Najwyższego, w którym podniósł okoliczności dotyczące postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Sąd Najwyższy rozpoznał to pismo w kontekście możliwości wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania. Analiza Sądu Najwyższego wykazała, że podniesione okoliczności nie spełniają przesłanek do wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy nie stwierdził podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 107/18 ZARZĄDZENIE Dnia 8 lutego 2019 r. Przewodniczący IV Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego SSN Wiesław Kozielewicz w związku z przesłanym przez Sąd Okręgowy w R. pismem syna skazanego S. K. z dnia 3 czerwca 2018 r., nie stwierdza podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa […], UZASADNIENIE Podniesione w piśmie syna skazanego okoliczności (k. 3-5), nie wskazują na zaistnienie w sprawie jednego z uchybień, wymienionych w przepisie art. 439 § 1 k.p.k., a są jedynie polemiką z ustaleniami poczynionymi przez sądy w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem. Powyższe nie uprawnia do, zainicjowania z urzędu, postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa […]. Należy nadto zauważyć, że w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, podniesiono, iż w przypadku braku zaistnienia sygnalizowanego uchybienia, o jakim mowa w przepisie art. 439 k.p.k., procedowanie w tym trybie nie wymaga nawet wydania orzeczenia stwierdzającego, że wskazywana w piśmie usterka nie występuje (por. szerzej P. Hofmański i S. Zabłocki, Meandry wykładni art. 9 § 2 kodeksu postępowania karnego, czyli jak postępować z „wnioskami” składanymi na podstawie tego przepisu w: W kręgu teorii i praktyki prawa karnego. Księga poświęcona pamięci Profesora Andrzeja Wąska. Lublin 2005, s. 646).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 439 § 1 KPKart. 439 KPKart. 9 § 2§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy