IV KO 125/20

Sygn. akt IV KO 125/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie M. B., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2020 r. wniosku Sądu Rejonowego w J. o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Chrzanowie. UZASADNIENIE M. B. stanął pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. polegającego na tym, że w okresie od 2012 r. do 28 kwietnia 2017 r. w D., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w pisemnych zawiadomieniach, wnioskach o ściganie karne, skargach składanych do organów ścigania i orzekania w sprawach o przewinienia dyscyplinarne w tym Prokuratury Rejonowej w D., Prokuratury Okręgowej w K., Sądu Rejonowego w D., Sądu Okręgowego i Apelacyjnego w (….), Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej przy Sądzie Okręgowym w K., używał sformułowań mających charakter nieprawdziwy, obraźliwy i lekceważący, pomawiając w ten sposób Sędziów II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w D. w osobach: M. K., E. D. – Ł, M. K, M. G. i P. K. jako funkcjonariuszy publicznych o rażące naruszenie prawa, nadużycie władzy, przekraczanie uprawnień, poświadczanie nieprawdy w dokumentach mających znaczenie prawne, pozorowanie wyroków, zatajanie dowodów w 2 rozpatrywanych sprawach, chronienie sprawców przestępstw, zamiatanie spraw pod dywan, wykazywanie skrajnej spolegliwości i dyspozycyjności, działanie w układzie zamkniętym oraz istniejący w Sądzie Rejonowym w D. układ korupcyjny, które to sformułowania mogły poniżyć w/w pokrzywdzonych w opinii publicznej, narazić ich na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu sędziego i osłabić zaufanie do wymiaru sprawiedliwości. W dniu 26 września 2018 r., sygn. akt VII Ko (…), Sąd Okręgowy w K. wyłączył sędziów Sądu Rejonowego w D. od rozpoznania sprawy o sygn. II K (…) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w J.. Sąd Rejonowy w J., postanowieniem z dnia 13 listopada 2020 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż sprawa będąca przedmiotem postępowania dotyczy M. B., którego zażalenia na postanowienia organów prowadzących postępowania sprawdzające lub przygotowawcze, obejmujące przestępstwa jakich mieli się dopuścić Sędziowie Sądu Rejonowego w D. oraz Sędziowie Sądu Rejonowego w B., a które to skutkowały skierowaniem przeciwko M. B. aktu oskarżenia, były rozpoznawane przez Sąd Rejonowy w J.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9 -10, poz. 68 i z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280). Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy w J., sprawa bowiem dotyczy zachowań M. B., wobec którego skierowano akt oskarżenia oparty na zarzutach dotyczących sformułowań użytych 3 przez niego co do funkcjonariuszy publicznych w środkach odwoławczych rozpoznawanych przez Sąd Rejonowy w J.. Taka sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego w J.. Dodatkowo i nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że o przekazanie sprawy sądowi spoza okręgu Sądu Okręgowego w K. zabiega też oskarżony, co wynika z treści pisma z dnia 29 lipca 2020 r. (k. 1568). W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę dotyczącą M. B. Sądowi Rejonowemu w C., jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu w J..