IV KO 178/57

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym postanowił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Szczecinie kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy w świetle obowiązujących przepisów a w szczególności art. 5 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego, dopuszczalne jest rozpoznanie sprawy o przestępstwo określone w art. 11 ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym przez jednego sędziego, a tym samym - uznanie" że wspomniana ustawa o orzecznictwie karno-administracyjnym odpowiada pojęciu "dotychczasowych przepisów" w rozumieniu art. 5 wym. ustawy z dnia 20 lipca 1950 r.",rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePytanie Sądu Wojewódzkiego znajduje odpowiedź w treści uzasadnienia uchwały Całej Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 1957 r. - sygn. akt I KO 190/57. W szczególności wyjaśniono tam, że w art. 5 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego chodzi o "dotychczasowe przepisy" prawa procesowego. Zgodnie z tym stwierdzeniem należy przyjąć, że skoro art. 16 § 1 k.p.k. w brzmieniu uchylonym wspomnianą ustawą określał, iż do właściwości sądów grodzkich należą sprawy o przestępstwa, za które ustawa przewiduje karę pozbawienia wolności do dwóch lat lub grzywnę albo obie te kary łącznie i skoro art. 11 ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karnoadministracyjnym przewiduje za określone tam przestępstwo jedynie karę aresztu do sześciu miesięcy, sprawy o to przestępstwo sąd powiatowy może rozpoznawać w składzie jednego sędziego.