IV KO 25/17

Sygn. akt IV KO 25/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie zażalenia M. B. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt PR Ds.(…) o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. wniosku Sądu Rejonowego w O. z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II Kp (…) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę zażalenia M. B. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie przekazania w trybie art. 37 k.p.k. sprawy zażalenia M. B. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt PR Ds.(…). W uzasadnieniu swojego wniosku Sąd ten wskazał, że zaskarżone przez M. B. postanowienie dotyczy sprawy niedopełnienia obowiązków służbowych i przekroczenia uprawnień przez sędziego Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w O. podczas 2 rozpoznawania spraw karnych wykonawczych z udziałem M. B., poświadczenia nieprawdy w dokumentach mających znaczenie prawne, zatajenia dowodów przestępstw popełnianych na szkodę M. B. i działanie w ten sposób ma szkodę interesu prywatnego tego pokrzywdzonego, tj. czynu z art. 231 § 1 k.k., art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Sąd Rejonowy wskazał, że Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w O. – D. B. od wielu lat orzeka w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w K., przez co jest on znany osobiście pozostałym sędziom Sądu Rejonowego w O., a także pozostałym sędziom orzekającym w okręgu (…). W przekonaniu Sądu, w niniejszych realiach faktycznych i procesowych, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga odstąpienia od rozpoznania sprawy przez Sąd właściwy miejscowo i przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu spoza obszaru właściwości Sąd Okręgowego w K.. Dzięki temu stworzone zostanie przekonanie o zapewnieniu warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Rejonowego w O. zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym zagrożeniem dla dobra wymiaru sprawiedliwości jest sytuacja, w której u postronnego, obiektywnego obserwatora mogłyby się pojawić wątpliwości co do obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy. Stworzenie warunków bezstronności organów procesowych stanowi wówczas przesłankę do zastosowania art. 37 k.p.k. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2016 r., V KO 76/16, LEX nr 2157262; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KO 73/13, LEX nr 1385707). Przenosząc te uwagi na realia niniejszej sprawy należy uznać, że rozpoznanie sprawy dotyczącej sędziego - Przewodniczącego Wydziału Karnego przez sąd, w którym ten sędzia orzeka, stanowi okoliczność, która mogłoby wywołać uzasadnioną względami obiektywnymi obawę co do bezstronności w rozpoznaniu sprawy. Wobec tego skorzystanie z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. i odstąpienie od reguły rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo na podstawie 3 przepisów ogólnych należy uznać za w pełni uprawnione. Z tego względu sprawę zażalenia M. B. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 30 grudnia 2016 r. o odmowie wszczęcia śledztwa należało przekazać Sądowi Rejonowemu w T., niepodległemu Sądowi Okręgowemu w K., a jednocześnie mającemu swą siedzibę w niedalekiej odległości od Sądu Rejonowego w O.. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. l.n