IV KO 46/17

Sygn. akt IV KO 46/17 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie z zażalenia obrońcy podejrzanego J. T. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Regionalnej w R. z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt RP I Ds. (…) o odmowie wyrażenia zgody na wykonanie fotokopii akt postępowania przygotowawczego, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 maja 2017 r. wniosku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt III Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w K. rozpoznający zażalenie obrońcy podejrzanego J. T. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Regionalnej w R. z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt RP I Ds. (…) o odmowie wyrażenia zgody na wykonanie fotokopii akt postępowania przygotowawczego, postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt III Kp (…), wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wystąpienie uzasadniono tym, że zważywszy na przedmiot śledztwa, jak również na status niektórych podejrzanych – pracowników nadrzędnego Sądu Apelacyjnego w (…), dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga wyeliminowania 2 sytuacji, w których czynności sądowe w postępowaniu przygotowawczym realizował będzie Sąd Okręgowy w K. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Okręgowego w K. należało uwzględnić. Z przyczyn szeroko umotywowanych we wniosku sądu funkcjonalnie właściwego do rozpoznania zażalenia, a syntetycznie przywołanych wyżej, rozpoznanie niniejszej sprawy w Sądzie Okręgowym w K. w odbiorze społecznym mogłoby stworzyć przekonanie o braku warunków do jej bezstronnego rozstrzygnięcia (nie przesądzając w tym miejscu, czy byłoby to przekonanie obiektywnie uzasadnione). Tymczasem za „dobro wymiaru sprawiedliwości” w rozumieniu przywołanego przepisu art. 37 k.p.k. należy także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej, choćby incydentalnej, sprawy. Wymóg ten nabiera szczególnego znaczenia w sprawach o przestępstwa, w których podejrzanymi są osoby zawodowo powiązane z wymiarem sprawiedliwości. Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.