IV KO 56/13

Izba Karna2013-08-21

Skład orzekający: Dorota Rysińska, Krzysztof Cesarz, Józef Szewczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na relacje służbowe oskarżonego z sędziami właściwego i nadrzędnego sądu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, uznając, że relacje służbowe oskarżonego, który był sędzią właściwego sądu, a następnie sędzią sądu nadrzędnego, mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziów rozpatrujących sprawę. W odbiorze społecznym takie okoliczności mogą prowadzić do przekonania o braku obiektywizmu, co uzasadnia zmianę właściwości sądu.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w R. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej przeciwko A. K. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadnieniem wniosku były relacje służbowe oskarżonego, który do października 1996 r. był sędzią Sądu Rejonowego w R., a następnie został sędzią Sądu Okręgowego w G., nadrzędnego nad Sądem Rejonowym w R. Sąd Okręgowy w G. rozpoznawał środki odwoławcze od orzeczeń Sądu Rejonowego w R.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 56/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk w sprawie A. K. oskarżonego z art. 207 § 1 kk i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 sierpnia 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w R. zawartego w postanowieniu tego Sądu z dnia 2 lipca 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M. UZASADNIENIE Wystąpienie zostało umotywowane tym, że oskarżony do października 1996 r. był sędzią Sądu właściwego, a obecnie jest sędzią Sądu Okręgowego w G., nadrzędnym nad Sądem właściwym. Opisane w wystąpieniu stosunki służbowe między sędziami tego Sądu a oskarżonym, właściwość Sądu Okręgowego w G. – macierzystego Sądu oskarżonego – do rozpoznawania środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Rejonowego w R., do którego wpłynęła sprawa, wymagają przekazania jej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w celu usunięcia ewentualnych wątpliwości co do bezstronności sędziów Sądu właściwego. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wystąpienie zasługuje na uwzględnienie. Oskarżony przez wiele lat był sędzią Sądu właściwego, a obecnie jest sędzią Sądu nadrzędnego. Spowodowało to wytworzenie się relacji służbowych między sędziami Sądu Rejonowego w R. a oskarżonym oraz między sędziami jego Sądu macierzystego, który rozpoznawałby środki odwoławcze, a oskarżonym. Okoliczności te w odbiorze społecznym są w stanie wywoływać nawet uzasadnione przekonanie, że nie zostanie zachowany przez sędziów Sądu właściwego i nadrzędnego, konieczny obiektywizm w tej sprawie, który może zostać zachwiany nie tylko przez nieuzasadnioną łagodność, ale i nadmierną surowość. Dlatego przekazano sprawę innemu Sądowi równorzędnemu, poza okręg Sądu Apelacyjnego w […], obejmującego swą właściwością Sąd Rejonowy w R. i Sąd Okręgowy w G.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 207 § 1 kkart. 37 kpk§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy