IV KO 8/22

Sygn. akt IV KO 8/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie z zażalenia R. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 marca 2022 r. wniosku Sądu Rejonowego w B. zawartego w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2022 r., sygn. akt II Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w R.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2022 r. Sąd Rejonowy w B. w sprawie o sygn. akt II Kp (…), wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu. W części motywacyjnej rzeczonej inicjatywy wnioskodawca wskazał, że do przedmiotu rozpoznania niniejszej sprawy należy zażalenie R. S. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w spawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez Prezesa Sądu Rejonowego w B. na szkodę interesu prywatnego, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. W ocenie sądu wnioskującego, powyższa okoliczność może w odbiorze społecznym rodzić wątpliwość co do obiektywnego rozpoznania niniejszej sprawy przez Sąd Rejonowy w B.. 2 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Przepis ten, statuując wyjątek od reguły rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Nie każda zatem okoliczność może skutkować ewentualnym przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Za taką uznać należy sytuację, w której postronny i niezainteresowany sposobem rozstrzygnięcia danej sprawy obserwator procesu, może powziąć podejrzenia co do braku bezstronności sądu właściwego w rozpoznaniu tej sprawy. Ocenę wystąpienia przesłanki z art. 37 k.p.k. powinny jednak determinować realia konkretnego przypadku. W ocenie Sądu Najwyższego, opisana wyżej sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem jej przedmiot stanowi rozpoznanie zażalenia na odmowę wszczęcia postępowania karnego, które dotyczy bezpośrednio Prezesa Sądu Rejonowego w B., tj. sądu właściwego do rozpoznania rzeczonego środka odwoławczego. Stąd też w społecznym odbiorze wydane przez sąd właściwy orzeczenie mogłoby zostać odebrane jako stronnicze i nierzetelne. Nadto, do tej pory wydane zostały postanowienia o wyłączeniu czterech sędziów sądu wnioskującego od rozpoznania niniejszej sprawy. Również sam żalący R. S. we wniesionym środku odwoławczym wniósł o wyłącznie sędziów sądu wnioskującego, podnosząc w tym zakresie obawy o ich stronniczość. Wobec tego, dla uniknięcia sytuacji mogącej wywoływać negatywną ocenę pracy wymiaru sprawiedliwości, w tym też przedłużenia postępowania, celowym jest przekazanie niniejszej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w R.. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.