IV KR 107/77

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski (sprawozdawca). Sędziowie: F. Kozłowski, Z. Kwiecień. Prokurator Prokuratury Generalnej: Z. Pryba.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu między innymi sprawy Mieczysława C., oskarżonego z art. 202 § 2 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego oraz przez obrońców oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie z dnia 30 grudnia 1976 r.:1) poprawił błędną kwalifikację prawną czynów przypisanych oskarżonym w ten sposób, że z kwalifikacji czynu przypisanego oskarżonemu Mieczysławowi C. wyeliminował art. 200 § 1 k.k., a kwalifikację czynu przypisanego oskarżonemu Mieczysławowi C. uzupełnił w ten sposób, że czyny te wyczerpują także znamiona przestępstwa określonego w art. 266 § 4 k.k. (z zastosowaniem art. 10 § 2 k.k.);2) poza tymi zmianami utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Rzeszowie rozpoznał sprawę między innymi Mieczysława C., oskarżonego o to, że w okresie od dnia 1 stycznia 1963 r. do dnia 31 lipca 1971 r. w G. jako brygadzista do spraw pozysku faszyny miejscowego rejonu produkcji leśnej "Las", działając w porozumieniu z Tadeuszem K. - kierownikiem bazy "Las" w D. i H., Stanisławem W. oraz innymi osobami i wykorzystując działalność gospodarczą tej jednostki, za pomocą fikcyjnych rachunków zakupu surowca do produkcji faszyny, przerobu surowca i zrywki gotowego wyrobu, a następnie przewozu faszyny do odbioru oraz zawyżonej ceny jej sprzedaży jednostkom uspołecznionym zagarnął na szkodę tego rejonu kwotę 1.501.059,75 zł, tj. o przestępstwo określone w art. 202 § 2 w związku z art. 58 k.k. (...).Wyrokiem z dnia 30 grudnia 1976 r. Sąd Wojewódzki uznał oskarżonego Mieczysława C. za winnego przestępstwa określonego w art. 202 § 2 i art. 200 § 1 w związku z art. 10 § 2 k.k., popełnionego w ten sposób, że w okresie od stycznia 1963 r. do dnia 31 lipca 1971 r. w G., jako brygadzista do spraw pozysku faszyny miejscowego rejonu produkcji leśnej "Las", będąc odpowiedzialny za ochronę faszyny i wyzyskując działalność tej jednostki oraz działając w porozumieniu z Tadeuszem K., Stanisławem W., Władysławem K. i innymi osobami, za pomocą fikcyjnych rachunków dotyczących zakupu surowca do produkcji faszyny, przerobu surowca, przewozu faszyny do odbiorcy i zawyżonej ceny jej sprzedaży jednostkom uspołecznionym wziął udział w zagarnięciu około 169.844 zł na szkodę wyżej wymienionego rejonu, a w tym wspólnie: z Tadeuszem K. 12.290 zł, Stanisławem W. 4.746 zł, Władysławem K. około 23.000 zł, z Tadeuszem K. i Stanisławem W. 3.800 zł (...).Za tak przypisane przestępstwa Sąd Wojewódzki skazał oskarżonego Mieczysława C. na podstawie art. 202 § 2 k.k. w związku z art. 10 § 3, art. 36 § 3, art. 40 § 1 pkt 3, art. 46 § 1 pkt 2 k.k. na karę 5 lat pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 80.000 zł oraz orzekł wobec oskarżonego pozbawienie praw publicznych na okres 4 lat i konfiskatę części minia, przy czym w myśl art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 159) złagodził wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności o 1/3, tj. do wysokości 3 lat i 4 miesięcy (...).Wyrok Sądu Wojewódzkiego został zaskarżony rewizją prokuratora na niekorzyść oskarżonego Mieczysława C. oraz rewizją obrońcy tegoż oskarżonego (...)Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Twierdzenie rewizji, że sąd był nienależycie obsadzony, jest bezzasadne. Wniosek obrońcy o wyłączeniu ławnika Feliksa C. z powodu przekroczenia granicy wieku 70 lat słusznie został oddalony przez Sąd Wojewódzki, gdyż ustawa z dnia 2 grudnia 1960 r. o ławnikach ludowych w sądach powszechnych (Dz. U. z 1960 r. Nr 54, poz. 309 z późn. zm.) określa jedynie dolną granicę wieku dla ławników (26 lat - art. 11), a wszelka analogia do ustawowych ustaleń górnej granicy wieku przewidzianej dla sędziów zawodowych nie może mieć tu zastosowania, gdyż ławnicy nie pełnią swych obowiązków w wymiarze sprawiedliwości zawodowo. Ławnicy bowiem reprezentują w sądzie społeczeństwo, a działalność ich ma charakter nie zawodowy, lecz społeczny. Dopóki zachowują oni swój mandat uzyskany z wyboru właściwej rady narodowej, dopóty są oni całkowicie zrównani z sędziami, jeżeli chodzi o podstawę wyłączenia od udziału w sprawie.Wniosek zatem obrońcy o wyłączenie ławnika Feliksa C. nie był oparty na żadnej z podstaw wymienionych w art. 30-32 k.p.k. (...).