IV KR 180/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Z. Nyczaj.Sędziowie: SN W. Dąbrowski, SW Z. Durkiewicz (spraw.).Przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Z. Śliwińskiego.SentencjaSąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 1971 r. sprawy A. K. oskarżonego z art. 225 § 1 k.k. z 1932 r. z powodu rewizji założonej przez oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 11 czerwca 1970 r., sygn. akt (...):uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Wojewódzkiemu w B. do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w B. po rozpoznaniu sprawy A. K. oskarżonego z art. 225 § 1 k.k. (...) o to, że w dniu 5 lutego 1969 r. w S. w powiecie B., w zamiarze pozbawienia życia L. C., uderzył go cechówką w głowę, powodując u niego złamanie kości skroniowej prawej i uszkodzenie mózgu, w następstwie czego L. C. zmarł - uznał oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu i za to na zasadzie art. 148 § 1 k.k. skazał go na piętnaście lat pozbawienia wolności.Na zasadzie art. 40 § 1 pkt 3 k.k. w związku z art. 38 (...) pkt 1 i art. 44 § 1 k.k. pozbawił go praw publicznych na okres pięciu lat. Na mocy art. 83 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 6 lutego 1969 r. do dnia 11 czerwca 1970 r.Na zasadzie art. 9 dekretu o opłatach sądowych w sprawach karnych i art. 547 § 1 k.p.k. zasądził od oskarżonego 1.000 zł tytułem opłaty sądowej i obciążył go kosztami postępowania w sprawie.W przedmiocie dowodów rzeczowych, znajdujących się na przechowaniu w Biurze Podawczym Sądu Wojewódzkiego w B. zapisanych pod numerem bieżącym księgi przechowanych przedmiotów poz. 13/69 orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa koperty z zabezpieczonymi stróżkami wyszczególnionymi w pkt (...) wykazu dowodów rzeczowych (...). Przedmioty wyszczególnione w tymże wykazie na (...) pod pozycjami 2-10 i 13 nakazano zwrócić żonie oskarżonego - I. zam. w S. gr. P. pow. B. Przedmioty wyszczególnione pod poz. 11-12 przekazał Państwowemu Nadleśnictwu B. w B.Od wyroku tegoż wniósł rewizję obrońca oskarżonego.Rewizja zarzuca zaskarżonemu wyrokowi:1.obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 2 k.k. i art. 21 k.k. z 32 r.,2. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku przez:a. niesłuszne ustalenie, że "oskarżony zabójstwa dokonał w stanie pewnego poddenerwowania" podczas, gdy istniała "możliwość działania oskarżonego pod wpływem afektu patologicznego",b.niesłuszne ustalenie, iż brak jest podstaw do uznania, że oskarżony działał w obronie koniecznej, przy ewentualnym przekroczeniu jej granic,c.niesłuszne ustalenie, że brak jest podstaw do przypisania oskarżonemu czynu z art. 225 § 2 k.k. z 32 r.,3. wymierzenie kary rażąco niewspółmiernej.Rewizja wnosi w konkluzji o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie "przy przyjęciu kwalifikacji prawnej z art. 225 § 2. k.k. i art. 21 k.k. wymierzenie kary, która w dalszej konsekwencji uległaby darowaniu na mocy ustawy amnestyjnej".Na rozprawie rewizyjnej obrońca oskarżonego zarzucił nadto, iż oskarżony był badany psychiatrycznie w Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie chorych w C. przez jednego lekarza psychiatrę i lekarza medycyny bez specjalizacji psychiatrycznej, którzy to lekarze wydali orzeczenie sądowo-psychiatryczne oraz występowali w Sądzie - co jest sprzeczne z wymogiem art. 183 k.p.k.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Wyrok Sądu Wojewódzkiego musi być uchylony w celu ponownego rozpoznania sprawy, ze względu na słuszność zarzutu podniesionego przez obrońcę oskarżonego na rozprawie rewizyjnej.Rozpoznanie sprawy w tym zakresie jest wystarczające do wydania wyroku, a ustosunkowanie się do pozostałych zarzutów byłoby przedwczesne (art. 385 k.p.k.).Sąd Wojewódzki na rozprawie w dniu 18 września 1969 r. dopuścił dowód z dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w celu zbadania stanu umysłowego oskarżonego (...).Dwaj biegli lekarze psychiatrzy, wydali opinię, wnioskując poddanie oskarżonego obserwacji w zakładzie leczniczym (...). W związku z tym Sąd Wojewódzki skierował oskarżonego do badania w Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w C., gdzie oskarżony przebywał od dnia 12 listopada 1969 r. (...).Z akt sprawy wynika, że Sąd Wojewódzki dwukrotnie przedłużał - z uwagi na "negatywną" postawę oskarżonego, która uniemożliwiała nawiązanie z nim kontaktu i przeprowadzenie niezbędnych badań dodatkowych (...) - okres obserwacji oskarżonego w tymże szpitalu, a to postanowieniem z dnia 12 stycznia 1970 r. (...) i postanowieniem z dnia 2 lutego 1970 r. (...). W konsekwencji biegli wydali opinię o oskarżonym na rozprawie w dniu 6 maja 1970 r., powołując się na złożoną do akt pisemną opinię z dnia 25 marca 1970 r. (...).Jak wynika z personaliów biegłych podanych do protokołu rozprawy (...) i podpisów na opinii pisemnej (...) jeden z lekarzy - H. G. - nie posiada specjalizacji z dziedziny psychiatrii. W badaniu oskarżonego i wydaniu opinii brał zatem udział tylko jeden lekarz psychiatra. Ponieważ złożenie opinii na rozprawie i właściwe badanie oskarżonego, po dwukrotnym przedłużaniu terminu tych badań przez Sąd, tudzież wydanie opinii na piśmie, dokonano pod rządami nowego kodeksu postępowania karnego - należało więc stosować przepisy tegoż nowego kodeksu postępowania karnego (art. IX i X przepisów wprowadzających kodeks postępowania karnego - ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. (Dz. U. Nr 13, poz. 97)).Artykuł 183 k.p.k. w sposób kategoryczny wymaga, by o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego opiniowało co najmniej dwóch lekarzy psychiatrów.Z tego względu, skoro w sposób oczywisty naruszony został art. 183 k.p.k., a uchybienie to może mieć wpływ na treść wyroku (art. 387 pkt 2 k.p.k.) - zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę przekazać do jej ponownego rozpoznania.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien Sąd Wojewódzki mieć na uwadze wyrażony wyżej pogląd na tle art. 183 k.p.k.Z powyższych względów orzeczono, jak w wyroku.