IV KZ 44/20

PostanowienieIzba Karna2020-09-17

Skład orzekający: Rafał Malarski, Tomasz Artymiuk, Przemysław Kalinowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania jest bezprzedmiotowe, jeśli w dacie jego wydania ścigany był już objęty tymczasowym aresztowaniem na mocy wcześniejszego orzeczenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, uznając je za bezprzedmiotowe. Powodem było to, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, osoba ścigana była już objęta tymczasowym aresztowaniem na podstawie wcześniejszego orzeczenia sądu okręgowego, które przedłużało stosowanie tego środka zapobiegawczego. W tej sytuacji, nowe postanowienie nie mogło wywołać skutków prawnych i należało je wyeliminować z obrotu prawnego.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał środek zaskarżenia dotyczący postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec D. V. Okazało się, że w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, D. V. był już tymczasowo aresztowany na mocy wcześniejszego postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 23 czerwca 2020 r. Przedłużenie tymczasowego aresztowania było skuteczne do 22 września 2020 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, uznając je za bezprzedmiotowe.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KZ 44/20 WYCIĄG Z PROTOKOŁU Dnia 17 września 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Artymiuk SSN Przemysław Kalinowski Protokolant Małgorzata Gierczak Przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga ______________________________________________________ Sąd Najwyższy postanowił: uchylić postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt IV KK 13/20 o zastosowaniu wobec D. V. tymczasowego aresztowania. UZASADNIENIE Zaskarżone postanowienie okazało się bezprzedmiotowe, ponieważ w dacie jego podejmowania stosowane już było wobec ściganego tymczasowe aresztowanie na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 23 czerwca 2020 r. (II Kop (…)); przedłużało ono najostrzejszy środek zapobiegawczy do 22 września 2020 r. Podkreślić trzeba, że w skutek uchylenia postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 11 kwietnia 2019 r. (II AKz (…)) i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym w przedmiocie prawnej dopuszczalności ekstradycji nie doszło do wzruszenia orzeczenia przedłużającego tymczasowe aresztowanie wobec osoby ściganej do 22 września 2020 r. Nie miał tu z oczywistych racji zastosowania art. 538 § 1 k.p.k. 2 W tej sytuacji należało wyeliminować z obrotu prawnego kwestionowane zażaleniem obrońcy orzeczenie. Ewentualne dalsze stosowanie aresztu ekstradycyjnego w stosunku do ściganego pozostaje w kompetencji właściwego sądu, tj. Sądu Okręgowego w P..

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 538 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy