Rw 139/75

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk A. Kaszycki (sprawozdawca). Sędziowie: płk Z. Furtak, płk S. Wojtczak.Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk Z. Stefaniak.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 1975 r. na rozprawie sprawy Ryszarda Z., skazanego nieprawomocnie za przestępstwo przewidziane w art. 168 § 1 w zbiegu z art. 156 § 1 i 2 k.k. na karę 4 lat pozbawienia wolności, z orzeczeniem na podstawie art. 296 § 1 i 2 k.k. degradacji, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w N. z dnia 15 lutego 1975 r.rewizji obrońcy nie uwzględnił i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Uzasadnienie faktyczne(...) Wyrok ten zaskarżony został rewizją obrońcy oskarżonego. Skarżący wnosi o zmianę wyroku sądu pierwszej instancji przez złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Wywody rewizji, zmierzające do uzasadnienia zarzutu wymierzenia oskarżonemu rażąco surowej kary, nie są przekonujące. W wywodach tych obrońca podnosi, że sąd pierwszej instancji, wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności za przypisane przestępstwo, w niedostatecznym stopniu uwzględnił na korzyść oskarżonego, że czyn, którego dopuścił się oskarżony, był odosobniony w jego życiu, że jest on człowiekiem młodym, o przeszłości bez zarzutu (...), że wykazał on pełną skruchę, przyznając się szczerze do popełnionego przestępstwa i przepraszając pokrzywdzoną.Z pewnością wyliczone uprzednio okoliczności występują w omawianej sprawie, jednakże - wbrew stanowisku obrońcy - zostały wskazane w zaskarżonym wyroku i uwzględnione przy wymiarze kary.Rozważając współmierność kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu, nie można jednak nie dostrzegać okoliczności wielce obciążających go, a również wymienionych w zaskarżonym wyroku. Okoliczności te w szczególności odnieść trzeba do sposobu działania oskarżonego, które nacechowane było uporem w realizacji powziętego zamiaru zniewolenia Wandy P. oraz dużą dozą brutalności (...).W związku z tym Sąd Najwyższy wyraża pogląd, że w sprawach o zgwałcenia okoliczności, iż oskarżony przedsiębrał względem pokrzywdzonej różne sposoby łamania jej oporu (np. groźbę i przemoc), a w stosowaniu przemocy uciekał się, i to w sposób uporczywy, do jej różnych form, powinny z reguły wpływać na surowsze potraktowanie oskarżonego w zakresie wymiaru kary.Zastanawiając się nad kwestią współmierności kary wymierzonej oskarżonemu, trzeba też uwzględnić, że dopuścił się on przestępstwa o dużym ładunku szkodliwości społecznej, a przy tym popełniając je znajdował się w stanie nietrzeźwości (...).W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uwzględnienia rewizji obrońcy oskarżonego (...).