V KK 149/25

V KK 149/25 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie G. B. skazanego za popełnienie czynów z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 września 2025 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy o wyłączenie sędziego P. Kołodziejskiego od udziału w rozpoznawaniu wniosku o wyłączenie sędziego Ryszarda Witkowskiego od udziału w rozpoznawaniu sprawy KRI [...] p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. wyłączyć sędziego SN Pawła Kołodziejskiego od udziału w sprawie KRI [...]. UZASADNIENIE Do referatu pana sędziego SN Pawła Kołodziejskiego wpłynął wniosek o wyłączenie od orzekania co do kasacji w sprawie o nr V KK 149/25 pana sędziego SN Ryszarda Witkowskiego, albowiem ten sędzia nominowany do urzędu na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym w ustawie z 8 grudnia 2017 r. nie spełnia wymaganej instytucjonalnej bezstronności i jego udział w rozpoznaniu kasacji prowadzi do naruszenia standardu niezawisłości rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych, art. 6 EKPCz oraz art. 19 ust. 1 TUE. V KK 149/25 2 Na obecnym etapie procedowania obrońca zażądał wyłączenia od rozpatrywania przedmiotowej sprawy sędziego SN Pawła Kołodziejskiego wskazując, że został powołany na swoje stanowisko na skutek rekomendacji tego samego KRS co pan sędzia Ryszard Witkowski, a więc dotyczy go ta sama przesłanka, w której wnioskodawca upatrywał konieczność odsunięcia od orzekania sędziego sprawozdawcy. Wniosek okazał się zasadny. Ustalenie, że autor kasacji podniósł pod adresem sędziego SN wylosowanego do rozpoznania kasacji zarzut powołania go na stanowisko na wniosek KRS ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r., pozwoliło na sięgnięcie po instytucję odsunięcia sędziego objętego wnioskiem od prowadzenia sprawy, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. Pozostawienie przedmiotowej sprawy w referacie pana Pawła Kołodziejskiego groziłoby naruszeniem reguły nemo iudex in causa sua i wystąpieniem obawy, że w odbiorze zewnętrznym pojawi się przeświadczenie o istnieniu kierunkowego nastawienia sędziego co do sposobu rozstrzygnięcia kwestii wskazanej w nadzwyczajnym środku zaskarżenia. Dlatego orzeczono jak wyżej. [J.J.] [r.g.]