V KK 171/18

Sygn. akt V KK 171/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Henryk Gradzik SSN Piotr Mirek (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie M.S. ukaranego za wykroczenie z art. 95 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 czerwca 2018 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść ukaranego, od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 września 2017 r., sygn. akt. II W …/17, uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w. w zw. z 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w. umarza postępowanie w sprawie, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w K., wyrokiem nakazowym z dnia 14 września 2017 r., sygn. akt II W …/17, uznał M.S. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 95 k.w., polegającego na tym, że w dniu 10 lutego 2017 r. o godzinie 23.05, w miejscowości M., na węźle autostrady A-2, kierował pojazdem marki Fiat Ducato , nie mając przy sobie wymaganego przepisami dokumentu prawa jazdy. Na podstawie art. 95 k.w. 2 w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzył M.S. za to wykroczenie karę grzywny w wysokości 300 złotych. Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 11 października 2017 r. Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając go w całości na korzyść obwinionego M. S. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a to art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w., polegające na ukaraniu obwinionego za ten sam czyn, za który został już ukarany prawomocnym wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt II W …./17, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wymienioną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w. W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w. i należało uwzględnić ją w całości na posiedzeniu. Analiza akt prowadzonych w Sądzie Rejonowym w K. spraw o sygn. II W …/17 i II W 1…/17 nie pozostawia wątpliwości, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącą obrazą przepisu prawa procesowego, wskazaną w zarzucie kasacji. Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2017 roku, sygn. akt II W …/17, M.S. został uznany za winnego popełnienia dwóch wykroczeń, w tym wykroczenia z art. 95 k.w., polegającego na tym, że w dniu 10 lutego 2017 roku około godziny 23.05 na autostradzie A-2, węzeł […], 257 km – kierunek […], kierował pojazdem marki Fiat Ducato , bez wymaganych podczas jazdy dokumentów: prawa jazdy i dowodu rejestracyjnego. Za to wkroczenie oraz wykroczenie z art. 96 § 1 pkt 5 k.w. na podstawie art. 96 § 1 pkt 5 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzono mu karę grzywny w wysokości 300 złotych (k. 19 akt sprawy o sygn. II W …/17). Wyrok uprawomocnił się z dniem 3 czerwca 2017 r. Z zestawienia treści obydwu orzeczeń wynika zatem, że wyrokiem 3 nakazowym z dnia 14 września 2017 roku, ukarano obwinionego za czyn, który był wcześniej przedmiotem zakończonego prawomocnie postępowania. Stanowi to naruszenie przepisu art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w., który zakazuje wszczynania postępowania, a wszczęte nakazuje umorzyć, gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało prawomocnie zakończone. Uchybienie to ma charakter bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w., której stwierdzenie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania (art. 62 § 2 k.p.s.w.). O kosztach postepowania orzeczono po myśli art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 638 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.s.w. kc