V KK 475/19

WyrokIzba Karna2020-05-06

Skład orzekający: Waldemar Płóciennik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu przysługuje zwrot uzasadnionych wydatków związanych z obligatoryjną obroną skazanego w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego kwotę tytułem zwrotu wydatków związanych z obligatoryjną obroną skazanego w postępowaniu kasacyjnym. Udział obrońcy w rozprawie kasacyjnej był obligatoryjny, a poniesione przez niego wydatki zostały wykazane stosownymi rachunkami.
Stan faktyczny
Obrońca z urzędu skazanego w postępowaniu kasacyjnym złożył wniosek o zwrot uzasadnionych wydatków związanych z obroną. Udział obrońcy w rozprawie kasacyjnej był obligatoryjny, a obrońca wykazał poniesione wydatki stosownymi rachunkami.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego kwotę tytułem zwrotu wydatków związanych z obligatoryjną obroną skazanego w postępowaniu kasacyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 475/19 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 maja 2020 r. w sprawie M. P. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. wniosku obrońcy z urzędu o zwrot uzasadnionych wydatków związanych z obroną z urzędu p o s t a n o w i ł zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego M. K. – Kancelaria Adwokacka w S. – kwotę 1265,27 zł (tysiąc dwieście sześćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia siedem groszy), w tym VAT, tytułem zwrotu wydatków związanych z obligatoryjną obroną skazanego w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym. Udział rozprawie kasacyjnej wyznaczonego dla skazanego obrońcy z urzędu był obligatoryjny. Uczestnictwo obrońcy w czynnościach sądowych wiązało się z poniesieniem przez niego niezbędnych wydatków, które wykazano stosownymi rachunkami. Złożony przez obrońcę skazanego wniosek podlega uwzględnieniu, bowiem znajduje podstawę prawną w art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. 1982 r. – o radcach prawnych (tekst jednolity Dz. U. 2020, poz. 75) i § 2 pkt 2 rozporządzenia 2 Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. 2016, poz. 1715). W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 13 § 1 KKart. 148 § 1 KKart. 223 ust. 1§ 1§ 2 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy