V KK 89/14

WyrokIzba Karna2014-04-24

Skład orzekający: Jerzy Grubba, Małgorzata Gierszon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne orzekanie o karze łącznej, obejmującej skazania już objęte wcześniejszym prawomocnym wyrokiem łącznym, stanowi naruszenie zakazu ne bis in idem i jest bezwzględną przyczyną odwoławczą?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że ponowne orzekanie o karze łącznej, obejmującej skazania już objęte wcześniejszym prawomocnym wyrokiem łącznym, stanowi rażące naruszenie przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i jest bezwzględną przyczyną odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Naruszenie to jest równoznaczne z naruszeniem zakazu ne bis in idem. W związku z tym, zaskarżony wyrok w tej części podlega uchyleniu, a postępowanie umorzeniu.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy wydał wyrok łączny, obejmujący kary pozbawienia wolności za trzy wcześniejsze skazania. Okazało się jednak, że te same skazania były już objęte wcześniejszym prawomocnym wyrokiem łącznym. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. z powodu powagi rzeczy osądzonej (ne bis in idem). Sąd Najwyższy uwzględnił kasację.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej wyroku łącznego i umorzył postępowanie karne w tym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 89/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon SSA del. do SN Dariusz Czajkowski (sprawozdawca) Protokolant Anna Kowal w sprawie M. W. skazanego wyrokiem łącznym po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 24 kwietnia 2014 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanych od wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 27 kwietnia 2012 r., 1) uchyla pkt 1 i pkt 2 zaskarżonego wyroku i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umarza postępowanie karne w zakresie wydania wyroku łącznego, obejmującego wyroki opisane w pkt 1 sentencji tego wyroku; 2) wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE 2 W pkt 1 i 2 wyroku, zaskarżonego kasacją Prokuratora Generalnego, Sąd Rejonowy w N. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyroki Sądu Rejonowego w N. o sygn. akt … 520/06, … 1079/06, … 665/05, opisane w pkt VII, VIII i IX i wymierzył skazanemu karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzekł, że w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu. Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w pierwszej instancji. Od powyższego wyroku kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na orzeczeniu kary łącznej pozbawienia wolności obejmującej skazania M. W. prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w N. z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. akt … 520/06, z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt … 1079/06 oraz z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt … 665/05, pomimo istnienia ujemnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem skazania te zostały już wcześniej objęte prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w N. z dnia 12 listopada 2010 roku, sygn. akt … 987/10, co stanowi bezwzględną przyczyną odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Stawiając powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt 1 i 2 jego części dyspozytywnej i umorzenie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest w sposób oczywisty zasadna. Bez potrzeby powielania słusznej argumentacji zawartej w jej uzasadnieniu stwierdzić należy, że istotnie Sąd Rejonowy orzekając ponownie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, obejmującego te wyroki, które objęte już były węzłem kary łącznej z mocy wydanego wcześniejszego wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 12 listopada 2010 r., sygn. akt … 987/10, dopuścił się oczywistej obrazy przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Pojawiające się w przeszłości w orzecznictwie wątpliwości, czy określone w art. 575 § 1 k.p.k. wyrażenie, iż „wyrok łączny traci moc" dotyczy wszystkich rozstrzygnięć zawartych w tym wyroku, czy tylko tych, w 3 stosunku do których powstały nowe przesłanki materialnoprawne określone w art. 85 k.k., zostały w orzecznictwie i w doktrynie jednoznacznie rozwiane i obecnie zdają się już nie budzić żadnych kontrowersji (patrz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2012 r., sygn. I KZP 15/12, OSNKW z 2012 r., z. 11 poz. 111, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt II K.K. 149/11, OSNKW z 2011 r., z. 12 poz. 113, S. Steinborn – Komentarz aktualizowany do art. 575 Kodeksu postępowania karnego, LEX/el., 2014). Z powyższych względów uznając, że wyrok w zaskarżonym kasacją zakresie został wydany z naruszeniem zakazu ne bis in idem, a więc z rażącą obrazą przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., zatem z powodu bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439 § 1 pkt 8 podlega on uchyleniu, zaś postępowanie w tej części – umorzeniu na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. O wydatkach związanych z rozpoznaniem kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z art. 638 k.p.k.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 535 § 5 KPKart. 537 § 2 KPKart. 17 § 1 pkt 7 KPKart. 85 KKart. 86 § 1 KKart. 439 § 1 pkt 8 KPKart. 575 § 1 KPKart. 575art. 439 § 1 pkt 8art. 638 KPK§ 5§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy