V KO 37/18

Sygn. akt V KO 37/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie W.B. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2018 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 12 lipca 2016r., sygn. akt III K […]/16, zakończonej prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego […] z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt II AKa […]/16, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt III K […]/16, Sąd Okręgowy w Ś. uznał oskarżonego W.B. za winnego popełnienia czynu z art.148 § 1 k.k. i skazał go na karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, Sąd Apelacyjny […] wyrokiem z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt II Aka […]/16, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. W dniu 11 kwietnia 2018 r. (data prezentaty) do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo skazanego, w którym W.B. domaga się ustanowienia obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania karnego w niniejszej sprawie. 2 Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. przewodniczący V Wydziału Karnego Sądu Najwyższego wezwał skazanego do udzielenia – w terminie 7 dni – informacji jakie to nowe okoliczności mają stanowić podstawę wniosku o wznowienie postępowania, pod rygorem nierozpoznania wniosku o ustanowienie obrońcy z urzędu i skierowania wniosku na posiedzenie w trybie art. 545 § 3 k.p.k. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skazany ponowił wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu podnosząc jednocześnie, że: „ nie jest prawnikiem, nie posiada wiedzy prawniczej, ażeby móc sporządzić merytoryczny wniosek o wznowienie postępowania”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W myśl 545 § 3 k.p.k. sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, bez wzywania strony do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność. Sąd nie rozpoznaje merytorycznie wniosku, nie bada więc jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia. Przechodząc do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że W.B. - pomimo stosownego wezwania zawartego w zarządzeniu z dnia 11 kwietnia 2018 r. - nie wskazał ani nie odwołał się do podstaw wznowienia postępowania określonych w szczególności w art. 540 k.p.k., oraz art. 540b k.p.k., czy w art. 542 § 3 k.p.k. Taka konstrukcja wniosku, który nie wymienia – jak wspomniano – żadnych przepisów i powodów wznowieniowych, nakazywała uznać, że wniosek ten jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k. Podsumowując, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. ał