V KO 48/20

Sygn. akt V KO 48/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie B. W. oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 czerwca 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w B. zawartego w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 2020 r., sygn. akt II K (…), w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w B., wskazanym postanowieniem, na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy oskarżonego B. W. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu podkreślił, że stan zdrowia oskarżonego związany ze stwierdzonymi schorzeniami w postaci ciężkiej hemofilii typu A8, artropatii hemofilowej i wirusowym zapaleniem wątroby typu C uniemożliwiają B.W. udział w dalekich podróżach. W konsekwencji wnioskujący Sąd przyjął, że dobro wymiaru sprawiedliwości warunkowane potrzebą doprowadzenia do przeprowadzenia procesu, który okazuje 2 się być mało realny bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu, uzasadnia przekazanie sprawy B. W. innemu sądowi równorzędnemu, mającemu siedzibę w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w B. zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575). Sąd Rejonowy uczynił zadość wskazanemu standardowi i w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności, mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości” użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k., które w tym konkretnym przypadku determinuje - wyczerpuje stan zdrowia oskarżonego uniemożliwiający prowadzenie rozprawy w sądzie miejscowo właściwym (zob. postanowienia SN: z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. II KO 50/08, OSNwSK 2008/1/1625, z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626). Z opinii sądowo – lekarskiej sporządzonej w dniu 4 czerwca 2019 r. na potrzeby innej sprawy karnej z udziałem oskarżonego, a także innych dokumentów lekarskich załączonych do akt przedmiotowej sprawy wynika, że oskarżony ma stwierdzoną: hemofilię typu A8, artropatię hemofilową oraz wirusowe zapalenie wątroby typu C, które to schorzenia uniemożliwiają mu dalekie podróże. Wskazać przy tym należy, że stwierdzone u oskarżonego schorzenia mają charakter przewlekły i nie rokują rychłego ich ustąpienia, a możliwość uczestniczenia B. W. w czynnościach procesowych będzie uzależniona od jego aktualnego stanu klinicznego (k. 953-962, t. V). W tej sytuacji przeprowadzenie sądowego etapu procesu karnego z udziałem oskarżonego możliwe jest jedynie w sądzie rejonowym znajdującym się w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego, tj. w B. . 3 Wskazane powyżej okoliczności faktyczne uzasadniały zastosowanie instytucji właściwości z delegacji określonej w przepisie art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w B. . Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.