V KO 72/20
Izba Karna2020-07-29
Skład orzekający: Jacek Błaszczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy w sprawie pokrzywdzonym jest funkcjonariusz policji podległej sądowi, a sędzia referent jest przełożonym pozostałych sędziów tego sądu?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sądu i rzetelności prowadzonego postępowania. W szczególności, gdy pokrzywdzonym jest funkcjonariusz policji podległej sądowi, a sędzia referent jest przełożonym pozostałych sędziów tego sądu, co może rodzić zarzuty braku obiektywizmu.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy J. C., oskarżonego o czyn z art. 234 k.k., innemu sądowi. Wniosek uzasadniono faktem, że pokrzywdzonym jest funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w K., podległej Sądowi Rejonowemu w S., co może rodzić wątpliwości co do obiektywności sędziów tego sądu. Dodatkowo, sprawa dotyczy składania fałszywych zeznań przed tym sądem, a wyłączono wszystkich sędziów Wydziału Karnego, a wyznaczony sędzia referent jest przełożonym pozostałych sędziów.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V KO 72/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu sprawy J. C. oskarżonego o czyn z art. 234 k.k. w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 lipca 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w S. z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt II K (…) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. . UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2020 r. Sąd Rejonowy w S., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem przekazania sprawy J. C. oskarżonego o czyn z art. 234 k.k. Wniosek Sądu został uzasadniony faktem, że w sprawie pokrzywdzonym jest funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w K. S. K. , „a jednostka ta jest podległa Sądowi Rejonowemu w S. , co może rodzić uzasadnione wątpliwości co do obiektywności sędziów tego sądu”. Wnioskujący Sąd podkreślił jednocześnie, że sprawa dotyczy składania fałszywych zeznań przez J. C. przed Sądem Rejonowym w S. podczas gdy zeznania te zostały ocenione już w innych postępowaniach prowadzonych przed tym Sądem. Sprawy te były ze sobą powiązane podmiotowo i przedmiotowo, a treść zapadłych rozstrzygnięć niekorzystnych dla J. C. może w odczuciu społecznym wywołać
2 wątpliwości, co do rzetelności postępowania, zwłaszcza, że w sprawie wyłączono wszystkich sędziów Wydziału Karnego tego sądu, a wyznaczony obecnie sędzia referent pełniąc jednocześnie funkcję prezesa jest przełożonym pozostałych, podległych mu sędziów tego sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek Sądu Rejonowego w S. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia. W niniejszej sprawie, istotnie, mogą zaistnieć wątpliwości co do bezstronności sądu i rzetelności prowadzonego postępowania. Jak słusznie zaznaczono w uzasadnieniu postanowienia, postępowanie dowodowe w sprawie niniejszej będzie się wiązało z oceną wiarygodności zeznań dotąd już ocenionych przez najbliższych współpracowników sędziego referenta. Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby wskazywać na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18, LEX nr 2506137). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania sprawy, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania tej sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Rejonowy w K. . Wskazany Sąd z delegacji ma siedzibę w stosunkowo bliskiej odległości od Sądu Rejonowego w S. , tym samym i względy ekonomiki przemawiają za wydaniem takiej właśnie decyzji procesowej. Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.
3
Powiązane orzeczenia
- III KO 203/24 2025-02-05Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy pokrzywdzonym jest sędzia tego sądu?
- V KO 82/19 2019-10-23Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy oskarżonymi są funkcjonariusze publiczni, w tym sędziowie, a sprawa dotyczy przestępstwa znieważenia tych funkcjonariuszy?
- I KO 50/22 2022-06-01Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, gdy zarzucany czyn dotyczy funkcjonariusza Policji, a nie sędziów, nie jest bezpośrednio związany z działalnością orzeczn…
- IV KO 7/13 2013-02-28Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy skarżący formułuje zarzuty pod adresem sędziów i prokuratorów?
- V KO 5/15 2015-02-17Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy pokrzywdzoną jest sędzia sądu właściwego do rozpoznania sprawy?
Powołane przepisy
art. 234 KKart. 37 KPKart. 45 ust. 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy