V KO 95/24

Izba Karna2025-01-30

Skład orzekający: Zbigniew Puszkarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania, który nie został podpisany i nie uiszczono od niego opłaty, podlega odmowie przyjęcia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ obrońca skazanego nie usunął braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie, tj. nie podpisał go i nie uiścił należnej opłaty. Brak formalny wniosku o wznowienie postępowania, taki jak brak podpisu czy brak opłaty, skutkuje odmową jego przyjęcia na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego M. S. złożył wniosek o wznowienie postępowania, twierdząc, że ujawniły się nowe dowody. Wniosek ten nie został jednak podpisany i nie uiszczono od niego opłaty. Sąd Najwyższy wezwał obrońcę do usunięcia tych braków formalnych pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Obrońca nie usunął wskazanych braków w zakreślonym terminie. Skazany podnosił również wątpliwości co do prawidłowości wyznaczenia składu sędziowskiego w pierwszej instancji, jednak Sąd Najwyższy uznał te twierdzenia za gołosłowne i nie stanowiące podstawy do wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku obrońcy skazanego M. S. o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

V KO 95/24 ZARZĄDZENIE Dnia 30 stycznia 2025 r. SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie M. S. skazanego za czyn z art. 148 § 2 pkt 1 k.k. i in. na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. zarządził: odmówić przyjęcia wniosku obrońcy skazanego M.S. o wznowienie postępowania. [J.J.] UZASADNIENIE Pismem, które 6 listopada 2024 r. wpłynęło do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, obrońca skazanego M. S. zwrócił się do tego Sądu o „wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt IV K 254/16”, twierdząc, że „po wydaniu wyroku II instancji ujawniły się nowe dowody nieznane sądom orzekającym”. Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku zarządził przekazanie pisma Sądowi Najwyższemu, bowiem „przedmiotowy wniosek dotyczy wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku II AKa 6/20 (IV K 254/16 Sądu Okręgowego w Gdańsku)”. Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2024 r., V KO 95/24, Przewodniczący Wydziału II Izby Karnej Sądu Najwyższego na podstawie art. 120 § 1 i 2 k.p.k. wezwał obrońcę skazanego M. S. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych złożonego wniosku o wznowienie postępowania przez podpisanie wniosku i V KO 95/24 2 uiszczenie opłaty w kwocie 150 zł – pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Adresat tego wezwanie odebrał je 9 grudnia 2024 r., jednak w zakreślonym terminie wytkniętych braków wniosku nie usunął, co zgodnie z udzielonym pouczeniem musi skutkować odmową jego przyjęcia – na podstawie powołanych wyżej przepisów. W uzupełnieniu należy wspomnieć, że w omawianym piśmie jego Autor zamieścił też wniosek o „zwołanie Kolegium Sędziów tut. Sądu (zapewne chodzi o Sąd Apelacyjny w Gdańsku – dopisek SSN) celem wykonania pkt 1. (punkt ten zawiera wniosek o wznowienie postępowania – dopisek SSN) oraz zweryfikowania prawidłowości przydziału sprawy o sygn. akt IV KK 254/16 do referatów sędziów SSO X.Y. oraz SSO X.Y.1”. Obrońca nadmienił, że „oskarżony M. S. ma wątpliwości co do prawidłowości wyznaczenia składu sędziowskiego do sprawy o sygn. akt IV K 254/16 tut. Sądu”, czym nawiązał do dołączonych do akt niniejszej sprawy V KO 95/24 pism M. S. z 4 i 14 sierpnia 2024 r. Skazany twierdził w tych pismach, że w sprawie IV K 256/16 cyt. „doszło do delikatnego błędu w doborze składu sędziowskiego w czym złamano prawo art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka” i także postulował „powołanie Kolegium Sędziów Sądu Okręgowego” z tego powodu, że z naruszeniem wymienionego przepisu Konwencji „wyznaczono skład poza kolejnością przydziału”. Odnosząc się do tych twierdzeń należy zauważyć, że są one gołosłowne, bowiem autorzy pism w żaden sposób nie wytłumaczyli, na jakiej podstawie uznają, względnie tylko przypuszczają, że zaistniała nieprawidłowość przy wyznaczaniu składu sądu orzekającego w pierwszej instancji, która nawet gdyby faktycznie miała miejsce, nie nakazywałaby wznowienia postępowania. Kwestia ta nie była podnoszona w postępowaniach apelacyjnym i kasacyjnym, obecnie skazany i jego obrońcy nie postulują potrzeby wznowienia postępowania z urzędu z powodu zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., które polegałoby na nienależytej obsadzie Sądu Okręgowego w Gdańsku orzekającego w sprawie M. S.. Obrońca, zastrzegając, że czyni to „na wyraźne życzenie mojego Mocodawcy”, wniósł o „zabezpieczenie list wpływów i przydziałów spraw do IV Wydziału Karnego tut. Sądu za rok 2015 i 2016”. Zatem daje do zrozumienia, że to w tym czasie został wyznaczony skład orzekający, przynajmniej w części sędziowskiej, Sądu Okręgowego w Gdańsku. Obowiązywał wtedy art. 351 k.p.k., regulujący procedurę V KO 95/24 3 wyznaczania sędziego (sędziów) do rozpoznania sprawy, wobec czego celowe będzie nadmienić, że uchybienie przepisom zawartym w art. 351 k.p.k., także w art. 350 k.p.k., nie jest traktowane przez Sąd Najwyższy jako skutkujące zaistnieniem bezwzględnej przyczyny uchylenia orzeczenia, prowadząc’[ym do wznowienia postępowania z urzędu (zob. np. uchwałę z dnia 17 listopada 2005 r., I KZP 43/05; postanowienie z dnia 23 września 2008 r., V KK 271/08 i późniejsze: postanowienie z dnia 23 października 2019 r., IV KO 62/19; z dnia 1 lutego 2024 r., V KK 542/23, także zarządzenie Sędziego SN z dnia 5 stycznia 2022 r., III KO 63/21). Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak na wstępie. [J.J.] [a.ł] [ł.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 148 § 2 pkt 1 KKart. 545 § 1 KPKart. 530 § 2 KPKart. 120 § 2 KPKart. 120 § 1art. 6art. 439 § 1 pkt 2 KPKart. 351 KPKart. 350 KPK§ 2 pkt 1§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy