V KRN 31/70
PostanowienieIzba Karna1970-05-05
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czyn oskarżonego, który zawierał znamiona przestępstwa z art. 286 § 2 k.k. z 1932 r. (przyjęcie korzyści majątkowej w zamian za tolerowanie nadużyć podległych pracowników) oraz art. 290 § 2 k.k. z 1932 r. (przyjęcie korzyści majątkowej w związku z urzędowaniem), podlegał dobrodziejstwu amnestii przewidzianej w ustawie z dnia 21 lipca 1969 r., skoro art. 7 pkt 6 tej ustawy wyłączał spod amnestii przestępstwa z art. 290 § 2 k.k.?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że czyn oskarżonego, który zawierał znamiona zarówno przestępstwa z art. 286 § 2 k.k. z 1932 r., jak i art. 290 § 2 k.k. z 1932 r., nie podlegał dobrodziejstwu amnestii. Wynika to z faktu, że art. 7 pkt 6 ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnestii wyłączał spod jej stosowania przestępstwa z art. 290 § 2 k.k. Sąd podkreślił, że o tym, jakie przestępstwo sąd przypisał oskarżonemu, decyduje opis czynu, a nie tylko przyjęta kwalifikacja prawna.Stan faktyczny
Oskarżony J. L. został skazany za przyjmowanie korzyści majątkowych od podległych mu pracowników w zamian za tolerowanie ich nadużyć i niedopełnianie obowiązku nadzoru. Sąd Wojewódzki zastosował wobec niego ustawę o amnestii, łagodząc karę pozbawienia wolności o 1/3 i warunkowo zwolnił go z odbycia reszty kary. Prokurator Generalny wniósł rewizję nadzwyczajną, zarzucając obrazę prawa materialnego, gdyż czyn oskarżonego zawierał znamiona przestępstwa wyłączonego spod amnestii.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienia Sądu Wojewódzkiego dotyczące zastosowania amnestii i warunkowego zwolnienia, umarzając postępowanie w zakresie stosowania przepisów ustawy o amnestii.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Z. Kubec.Sędziowie SN: K. Wagner, J. Matysiak (sprawozd.).przy udziale Prokuratora Prokuratury Generalnej M. Tuszyńskiej.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Karna po rozpoznaniu w dniu 5 maja 1970 r. na rozprawie sprawy J. L. oskarżonego z art. 286 § 2 k.k. z 1932 r. z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Prokuratora Generalnego PRL (...) na niekorzyść oskarżonego od postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 5 września 1969 r. (...) oraz z dnia 21 października 1969 r. (...):uchyla oba zaskarżone postanowienia i umarza postępowanie odnośnie do stosowania przepisów ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnestii (Dz. U. Nr 21, poz. 151), obciążając kosztami postępowania związanymi z wniesieniem rewizji nadzwyczajnej Skarb Państwa.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego (...) z dnia 19 grudnia 1967 r. (sygn. akt (...)), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Najwyższego w Warszawie z dnia 15 listopada 1968 r. (sygn. akt (...)) skazany został na podstawie art. 286 § 2, art. 42 § 2 i art. 47 § 1 lit. "c" k.k. z 1932 r. osk. J. L. na karę 7 lat więzienia, 100.000 zł grzywny oraz utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na 4 lata za to, że w czasie od 1959 r. do września 1965 r. w W. jako zastępca dyrektora ds. handlowych W. Zakładów Gastronomicznych "Р.", a następnie "Р.", działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, nie dopełnił obowiązku nadzoru nad pracą podległych mu pracowników, dopuszczając w ten sposób do popełnienia przez Z. H., G. W. i innych pracowników nadużyć i tolerując je, czym spowodował szkodę dla wspomnianych Zakładów, w zamian za co przyjął od wyżej wymienionych pracowników łącznie kwotę co najmniej 235.000 zł (...). Sąd Wojewódzki (...) postanowieniem z dnia 5 września 1969 r. (...) na podstawie art. 6 pkt 4 wspomnianej ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnestii złagodził wymierzoną osk. L. karę 7 lat więzienia o 1/3, tj. do 4 lat i 8 miesięcy więzienia (...), a następnie postanowieniem z dnia 21 października 1969 r. (sygn. akt (...)) warunkowo zwolnił tego oskarżonego z dniem 25 października 1969 r. z odbycia reszty kary (...).Powyższe postanowienia Sądu Wojewódzkiego (...) zaskarżył rewizję nadzwyczajną na niekorzyść oskarżonego J. L. Prokurator Generalny PRL, zarzucając obrazę art. 7 pkt 6 ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnestii (Dz. U. Nr 21, poz. 151) przez złagodzenie oskarżonemu J. L. na zasadzie art. 6 pkt 4 tej ustawy wymierzonej mu kary pozbawienia wolności o 1/3, pomimo że przypisane mu czyny jako zawierające znamiona przestępstwa z art. 290 § 2 k.k. z r. 1932 wyłączone zostały spod dobrodziejstwa amnestii i wniósł o:1)uchylenie zaskarżonych postanowień i umorzenie postępowania w stosunku do J. L. co do stosowania przepisów ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnestii (Dz. U. Nr 21, poz. 151), a w konsekwencji2)uchylenie postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 21 października 1969 r. (sygn. akt (...)) w przedmiocie warunkowego zwolnienia oskarżonego L. z odbycia reszty kary.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja Prokuratora Generalnego PRL jest zasadna.Postanowienie o złagodzeniu oskarżonemu L. wymierzonej mu kary pozbawienia wolności na podstawia przepisów ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnestii jest niesłuszne.Jak bowiem prawidłowo ustalił Sąd Wojewódzki (...) działanie oskarżonego polegało na przyjmowaniu korzyści majątkowych od podległych mu pracowników w zamian za tolerowanie nielegalnej działalności personelu przedsiębiorstw gastronomicznych.Czyn oskarżonego zawiera więc nie tylko elementy przestępstwa z art. 286 § 2 k.k. z 1932 r., ale również z art. 290 § 2 k.k. z 1932 r., a zatem stosownie do art. 7 pkt 6 powołanej ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. - amnestii nie podlegał. O tym bowiem za jakie przestępstwo sprawca został skazany decyduje nie przyjęta przez Sąd kwalifikacja prawna, lecz to, jakie przestępstwo sąd przypisał oskarżonemu w opisie czynu.To stanowisko zgodne jest z orzecznictwem Sądu Najwyższego, który w postanowieniu z dnia 22 listopada 1969 r. (...) wyraził pogląd, że "korzyść majątkowa" w rozumieniu art. 286 § 2 k.k. może mieć również postać korzyści, przyjętej w związku z urzędowaniem, w takim zaś wypadku czyn narusza jednocześnie przepis art. 290 k.k.Ponieważ zaskarżone postanowienie o zastosowaniu co do oskarżonego amnestii zapadło z obrazą art. 7 pkt 6 wspomnianej ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. (Dz. U. Nr 21, poz. 151) podlega ono uchyleniu. W konsekwencji uchylono także wspomniane postanowienia o warunkowym zwolnieniu oskarżonego z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej, postanawiając o kosztach postępowania zgodnie z przepisami ustawy.
Powiązane orzeczenia
- I KZ 81/69 1969-11-22Czy przestępstwo z art. 286 § 2 k.k. obejmujące przyjęcie korzyści majątkowej w związku z urzędowaniem, może być jednocześnie kwalifikowane jako przestępstwo z art. 290 k.k. i tym samym wyłączone spod amnestii?
- IV KZ 99/69 1969-09-27Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował ustawę o amnestii z dnia 21 lipca 1969 r. do przestępstw zarzucanych oskarżonym, w szczególności w kontekście wyłączeń i zakresu stosowania amnestii?
- I KR 150/77 1977-12-02Czy oskarżony, który ujawnił istotne okoliczności przestępstwa i współdziałające osoby po przedstawieniu mu zarzutów, ale przed wejściem w życie ustawy o amnestii, może skorzystać z dobrodziejstwa amnestii na podstawie a…
- III KR 177/76 1976-09-10Czy oskarżony, który w złożonych wyjaśnieniach zaniżył rozmiary popełnionego przestępstwa i wartość wyrządzonej szkody, może skorzystać z dobrodziejstwa amnestii na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r.…
- IV KR 178/84 1984-08-10Czy czyn popełniony przez oskarżonego, polegający na podjęciu czynności zawodowych w stanie nietrzeźwości, podlega amnestii na podstawie ustawy z dnia 21 lipca 1984 r. o amnestii?
Powołane przepisy
art. 286 § 2 KKart. 286 § 2art. 42 § 2art. 47 § 1art. 6 pkt 4art. 7 pkt 6art. 290 § 2 KKart. 290 KK§ 2§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.