V KRN 868/66

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Zembaty (sprawozdawca).Sędziowie: Z. Kapitaniak, Z. Kubec.Prokurator Centralnej Prokuratury: J. Rother.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Tadeusza Z., oskarżonego z art. 1 § 2 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228), po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej założonej przez Ministra Sprawiedliwości na korzyść oskarżonego od wyroku Sądu Powiatowego w Zabrzu z dnia 2 maja 1966 r. i od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 24 czerwca 1966 r., na podstawie art. 394-396, 400, 384 pkt 2 k.p.k.zmienił zaskarżone wyroki w ten sposób, że z mocy art. 61 k.k. i art. 8 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) zawiesił oskarżonemu Tadeuszowi Z. warunkowo na okres lat 3 wykonanie kary 1 miesiąca aresztu.Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Powiatowego w Zabrzu z dnia 2 maja 1966 r. i wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 24 czerwca 1966 r., założona na korzyść Tadeusza Z., zarzuciła tym wyrokom na podstawie art. 371 pkt 4 k.p.k. rażącą niewspółmierność kary w stosunku do przypisanego oskarżonemu czynu i wnosiła o zmianę zaskarżonych wyroków przez orzeczenie warunkowego zawieszenia wykonania kary aresztu wymierzonej Tadeuszowi Z.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Wyrokiem Sądu Powiatowego w Zabrzu z dnia 2 maja 1966 r. Tadeusz Z. został skazany z mocy art. 1 § 2 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) na 5 miesięcy aresztu i 200 zł grzywny za to, że w dniu 19 marca 1966 r. w Z. dokonał kradzieży 5 kg boczku i 0,75 kg mięsa wieprzowego ogólnej wartości 157 zł na szkodę Zakładów Mięsnych.Sąd Wojewódzki w Katowicach, w częściowym uwzględnieniu rewizji oskarżonego, wyrokiem z dnia 24 czerwca 1966 r. zmienił wyrok Sądu Powiatowego, łagodząc karę aresztu do 1 miesiąca.Obydwa wyroki są co do bezwarunkowej kary pozbawienia wolności rażąco surowe, jeśli się zważy, że oskarżony Tadeusz Z. w dacie czynu miał niespełna 19 lat, nie był dotychczas karany, cieszył się dobrą opinią służbową, został - niezależnie od wyroku sądowego - zwolniony z pracy, szkody zaś efektywnej nie było wobec odebrania w całości skradzionego mięsa, którego wartość była zresztą niewielka.W tej sytuacji, skoro nie było ustawowych przeszkód do stosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary, zespół zaś wymienionych wyżej okoliczności należy uznać za wyjątkowy w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. i uzasadniający pozytywną prognozę co do reedukacji oskarżonego, celowe było zastosowanie do kary aresztu przepisu art. 61 k.k.Należy nadto dodać, że za warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary przemawia też dowiedziona w praktyce i uznana w teorii znikoma skuteczność reedukacyjna kar krótkoterminowych, co w sprawie niniejszej znajduje pełne zastosowanie do kary aresztu, szczególnie po jej złagodzeniu przez Sąd Wojewódzki.Powyższe względy uzasadniają wniosek rewizji nadzwyczajnej, wobec czego orzeczono jak w sentencji.