V KRN 199/85

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Kwiecień (sprawozdawca). Sędziowie: C. Gajewski, S. Kaliński.Prokurator Prokuratury Generalnej: R. Rychlik.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Bernarda F., oskarżonego z art. 208 w zw. z art. 60 § 1 k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej - wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na niekorzyść oskarżonego - od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 września 1984 r.zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że podwyższył karę pozbawienia wolności do wysokości 5 lat, a karę grzywny do 50.000 zł i na podstawie art. 49 k.k. zarządził ogłoszenie treści wyroku w codziennej prasie lokalnej (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 24 września 1984 r. uznał Bernarda F. za winnego tego, że w nocy z dnia 17 na dzień 18 maja 1984 r. w B. na terenie Pracowniczych Ogródków Działkowych, po uprzednim wybiciu szyb w domkach letniskowych, zabrał w celu przywłaszczenia na szkodę Władysława K. torbę plastikową i nóż kuchenny, wartości 200 zł, na szkodę Jana P. konserwy, 2 butelki piwa, butelkę wina domowej produkcji łącznej wartości 600 zł, a na szkodę Haliny S. radio "Alina", młynek do kawy, miarę metalową, ręcznik, maszynkę do golenia, konserwę mięsną, 2 paczki kawy naturalnej i butelkę lakieru do włosów łącznej wartości 3.050 zł, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwa podobne - i za to na podstawie art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. i art. 36 §3 k.k. skazał na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz 15.000 zł grzywny.Na podstawie art. 62 § 1 i art. 63 § 1 i 3 pkt 3 i 4 k.k. Sąd ten orzekł nadzór ochronny na okres lat 5, zobowiązując oskarżonego do podjęcia stałej pracy zarobkowej w uspołecznionym zakładzie pracy oraz do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w pierwszej instancji.Wyrok ten zaskarżył rewizją nadzwyczajną na niekorzyść oskarżonego Minister Sprawiedliwości.Rewizja nadzwyczajna zarzuciła temu wyrokowi rażącą niewspółmierność orzeczonej kary i wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary 5 lat pozbawienia wolności oraz 100.000 zł grzywny.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Oskarżony Bernard F. ma negatywną opinię. Nigdzie nie pracował, nadużywał alkoholu, prowadził pasożytniczy i włóczęgowski tryb życia. Ostatnią karę 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwo określone w art. 208 k.k. odbył w całości w okresie do dnia 17 maja 1979 r. do dnia 17 maja 1982 r. Wynika więc z tego, że dotychczas stosowane środki nie spełniły swej roli wychowawczej, że oskarżony jest przestępcą niepoprawnym, nie może zatem wobec niego wchodzić w grę pobłażliwość sądu.Czyn, jakiego dopuścił się oskarżony, nosi cechy znacznej szkodliwości społecznej, zwłaszcza z uwagi na nagminność przestępstw tego rodzaju. Przestępstwa kradzieży i kradzieży z włamaniem stanowią około jednej trzeciej ogółu stwierdzonych przestępstw. Świadczy to o istniejącym zagrożeniu przestępczością tego rodzaju i konieczności wzmożenia ochrony tej sfery dóbr społecznych i indywidualnych, w związku z czym uzasadnione jest karanie sprawców przestępstw tego rodzaju z całą surowością, zwłaszcza w wypadku ustalenia powrotu sprawcy do przestępstwa.Uwzględniając ponadto cele represyjno-wychowawcze oraz cele w zakresie społecznego oddziaływania wyroku, uznać należy, że właściwą do stopnia zawinienia oskarżonego oraz proporcjonalna do rodzaju popełnionego przestępstwa będzie kara 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywna w wysokości 50.000 zł.Sąd Najwyższy nie podzielił poglądu co do wysokości grzywny, gdyż przed oskarżonym istnieje perspektywa długiego pobytu w zakładzie karnym, gdzie możliwości zarobkowania są ograniczone, a sytuacja materialna oskarżonego jest aktualnie równa "zeru". Orzeczona grzywna w wysokości 50.000 zł spełnia wymagania prewencji, a ogłoszenie wyroku w prasie prewencję ogólną urealni.Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.