V KRN 131/85

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia H. Kwaśny (sprawozdawca). Sędziowie: Z. Bartnik, E. Porębski.Prokurator Prokuratury Generalnej: P. Lech.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 1985 r. sprawy Andrzeja M. i Krzysztofa M., oskarżonych z art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na niekorzyść oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 marca 1984 r. i wyroku Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 18 grudnia 1984 r.,zmienił zaskarżone wyroki w ten sposób, że:1) podwyższył wymierzone oskarżonym kary pozbawienia wolności do 8 lat, a orzeczone grzywny do 500.000 zł każdemu z nich (...);2) na podstawie art. 49 k.k. zarządził podanie wyroku do publicznej wiadomości przez ogłoszenie go w dzienniku "Życie Warszawy".Uzasadnienie faktyczneSąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 9 marca 1984 r. uznał Andrzeja M. i Krzysztofa M. za winnych tego, że w nocy z dnia 23 na dzień 24 stycznia 1983 r. w W. działając wspólnie oraz z innym bliżej nie ustalonym mężczyzną, po uprzednim włamaniu się do mieszkania przy ul. (...) 10 zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w wysokości ponad 1.800.000 zł, 1.200 dolarów USA, złotą biżuterię i inne przedmioty łącznej wartości około 3.500.000 zł na szkodę Józefa K., Katarzyny B. i Barbary W., przy czym czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat od odbycia kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, i za to na podstawie art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k., 36 § 2 i 3 k.k. skazał:- Andrzeja M. na 4 lata pozbawienia wolności, 100.000 zł grzywny (...), a na podstawie art. 62 § 1, art. 63 § 1 i 3 pkt 3 k.k. orzeczono nadzór ochronny na okres 3 lat z poleceniem wykonywania stałej pracy zarobkowej,- Krzysztofa M. na 3 lata pozbawienia wolności i 50.000 zł grzywny (...), a na podstawie art. 62 § 1 i art. 63 § 1 k.k. orzeczono nadzór ochronny na okres 3 lat.Wyrok ten zaskarżyli obrońcy oskarżonych oraz oskarżony Andrzej M. osobiście.Sąd Wojewódzki w W. wyrokiem z dnia 18 grudnia 1984 r. zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Minister Sprawiedliwości rewizją nadzwyczajną zaskarżył te wyroki na niekorzyść oskarżonych Andrzeja M. i Krzysztofa M., zarzucając im rażącą niewspółmierność wymierzonych oskarżonym kar pozbawienia wolności i grzywny oraz nieorzeczenie kary dodatkowej podania wyroku do publicznej wiadomości, i wnosił o zmianę powyższych wyroków przez wymierzenie oskarżonym kar po 8 lat pozbawienia wolności i po 500.000 zł grzywny oraz podanie wyroku do publicznej wiadomości w dzienniku "Życie Warszawy".Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest całkowicie zasadna.(...) Należy podzielić zarzut zawarty w rewizji nadzwyczajnej, że wymierzone oskarżonym kary pozbawienia wolności i grzywny są rażąco niewspółmierne do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu i nie czynią zadość ani wymaganiom prewencji ogólnej, ani szczególnej.Obaj oskarżeni działali w warunkach powrotu do przestępstwa, oskarżony Andrzej M. karany był czterokrotnie, oskarżony Krzysztof M. dwukrotnie. Obaj nie pracowali i prowadzili pasożytniczy tryb życia. Oskarżony Andrzej M. ma ponadto zdecydowanie negatywną opinię środowiskową.Okoliczności tych, a przede wszystkim wartości zabranego przez oskarżonych mienia, nie uwzględniono należycie przy wymiarze kary. Oskarżeni zabrali mienie wartości około 3.500.00 zł i fakt ten wbrew dyrektywom zawartym w art. 50 k.k. nie został należycie oceniony, zwłaszcza że odzyskano tylko część zagarniętego mienia.W czasie rozważań nad wysokością wymiaru kar nie uwględniono zupełnie ani wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej z dnia 22 grudnia 1978 r. VII KZP 23/77 w sprawie prawidłowego stosowania przepisów dotyczących przestępstw popełnionych w warunkach recydywy (OSNKW 1979, z. 1-2, poz. 1), ani wytycznych z dnia 25 czerwca 1980 r. VII KZP 48/78 w sprawie odpowiedzialności karnej za przestępstwa określone w art. 208 k.k. (OSNKW 1980, z. 8, poz. 65). Zarówno pierwsze, jak i drugie wytyczne kładą mocny nacisk na potrzebę surowego represjonowania tego rodzaju sprawców przestępstw jak oskarżeni, a zwłaszcza przestępstw określonych w art. 208 k.k.Popełnione przez oskarżonych przestępstwo w warunkach określonych w art. 60 § 1 i 2 k.k. świadczy z jednej strony o nieskuteczności poprzednio wymierzonych im kar, z drugiej natomiast o pogłębieniu się u nich procesów zdemoralizowania. W tych warunkach zarówno ze względów zapobiegawczych, jak i wychowawczych kara wymierzona oskarżonym powinna być odpowiednio surowa. Z tych właśnie przyczyn orzeczone wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności i grzywny odpowiednio podwyższono.W celu osiągnięcia lepszych rezultatów kary w zakresie społecznego jej oddziaływania - wydany wyrok, stosownie do treści art. 49 k.k., podano do publicznej wiadomości.Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.