V KS 16/23

V KS 16/23 POSTANOWIENIE Dnia 3 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Siuchniński SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie P.S. oskarżonego o dokonanie czynów z art. 197 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 sierpnia 2023 r., skargi obrońcy oskarżonego w trybie art. 539a k.p.k., na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Apealcyjnego w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 274/22, uchylający wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 4 maja 2022 r., sygn. akt XIV K 146/20, p o s t a n o w i ł: 1. oddalić skargę; 2. obciążyć oskarżonego kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 4 maja 2022 r., sygn. akt XIV K 146/20, P.S. został uniewinniony od zarzutu popełnienia czynów z art. 197 § 3 k.k. Wyrok ten został uchylony wyrokiem Sądu Apealcyjnego w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. akt II AKa 274/22, a sprawa została przekazana Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. V KS 16/23 2 Na powyższy wyrok skargę w trybie art. 539a k.p.k. wniósł obrońca P.S., zarzucając temu orzeczeniu „zaistnieni(e) bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu, poprzez udział w składzie orzekającym zaskarżonego wyroku sędziego SO (del.) S.B. w sytuacji, gdy w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 listopada 2021 r. w sprawach połączonych od C-748/19 do C-754/19 (...) artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE odczytywany w świetle art. 2TUE oraz art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, zgodnie z którymi minister sprawiedliwości państwa członkowskiego może, na podstawie kryteriów, które nie zostały podane do publicznej wiadomości, z jednej strony delegować sędziego do sądu karnego wyższej instancji na czas określony albo na czas nieokreślony, zaś z drugiej strony w każdym czasie, na podstawie decyzji, która nie zawiera uzasadnienia, odwołać sędziego z tego delegowania, niezależnie od tego, czy nastąpiło ono na czas określony, czy na czas nieokreślony.” Prokurator wniósł o oddalenie skargi. Skarga okazała się niezasadna. Jak wynika z akt sprawy, sędzia SO- S.B. orzekał w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, w sprawie w której zapadł zaskarżony wyrok, na podstawie delegacji udzielonej na czas nieokreślony przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku a nie Ministra Sprawiedliowści. Do sytuacji takich nie odnosi się wskazany przez obrońcę wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W tym stanie rzeczy nie można też mówić o zaistnieniu w postępowaniu odwoławczym bezwzględnej przyczyny odwolawczej wskazanej w skardze obrońcy. Mając na uwadze powyższą okoliczność, należało orzec jak w sentencji. [as] WZ V KS 16/23 3