V KZ 55/24

V KZ 55/24 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie przeciwko E. P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 lutego 2025r. zażalenia A. i R. J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 19 sierpnia 2024r., sygn. akt V Ka 392/24, o odmowie przyjęcia wniosku oskarżycieli prywatnych o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku SO w Łodzi z dnia 7 czerwca 2024r. w sprawie V Ka 392/24. na podstawie art. 437§1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. [J.J.] UZASADNIENIE Oskarżyciele prywatni A. i. R. J. za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail w dniu 12 czerwca 2024 r. skierowali do Sądu Okręgowego w Łodzi wniosek o sporządzenie i doręczenie im uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 7 czerwca 2024r. w sprawie V Ka 392/24. V KZ 55/24 2 Przewodniczący Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Łodzi w dniu 14 czerwca 2024 r., zarządzeniem, na podstawie art. 120§1 i 2 k.p.k. wezwał oskarżycieli do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku poprzez nadesłanie jego oryginału wraz z własnoręcznym podpisem oraz wskazanie czy wniosek dotyczy całości wyroku. W wezwaniu zakreślono 7-dniowy termin, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Powyższe wezwanie powróciło niepodjęte do SO po dwukrotnym awizowaniu go 20 czerwca i 28 czerwca 2024r. (k. 150 i 151). W tej sytuacji Zastępca Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Łodzi w dniu 19 sierpnia 2024r. wydał zarządzenie, którym odmówił przyjęcia wniosku oskarżycieli o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Oskarżyciele prywatni zaskarżyli to zarządzenie podnosząc, że nie otrzymali wezwania do uzupełnienia braków formalnych ich wniosku i nie wskazano w wezwaniu podstawy prawnej wezwania. Zarzut podniesiony w zażaleniu nie jest zasadny. Przede wszystkim wskazać trzeba, że oskarżyciele zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych ich wniosku w sposób prawidłowy. Wezwanie to Sąd wysłał na wskazany przez samych oskarżycieli adres. Z pewnością też na ten adres w przeszłości była skutecznie doręczana korespondencja sądowa, jak choćby w dniu 20 maja 2024r. (k.139). Nieodebrane wezwania zostały uznane za prawidło doręczone po dwukrotnym awizowaniu, tak jak wymaga tego art. 133 k.p.k. Nie ulega też wątpliwości, że niezbędne warunki formalne pisma procesowego zostały określone w art. 119§1 k.p.k. i należy do nich między innymi „podpis składającego pismo”. Zarówno w piśmiennictwie jak i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że powyższe oznacza konieczność nakreślenia takiegoż podpisu przez podmiot występujący jako wnoszący pismo, a więc jako „własnoręczny podpis”. Stąd też zasadność wezwania oskarżycieli do uzupełnienia braków formalnych ich wniosku. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. V KZ 55/24 3 [J.J.] r.g.