V KZP 12/90

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Bratoszewski. Sędziowie: R. Góral, E. Jełowicka, M. Mizio, L. Nowak, W. Ochman (sprawozdawca), M. Szczepański.Prokurator Prokuratury Generalnej: H. Minarczuk.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Haliny M., skazanej z art. 201 k.k. i innych, po rozpoznaniu przedstawionego na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 45, poz. 241) przez Sąd Najwyższy - postanowieniem z dnia 1 lutego 1990 r. - powiększonemu składowi Sądu Najwyższego pytania prawnego:"Czy obowiązek łagodzenia o połowę nie wykonanej w całości lub w części grzywny orzeczonej obok kary pozbawienia wolności odnosi się do wymiaru grzywny bez względu na wielkość jej wcześniejszego uiszczenia, czy też tylko do części pozostałej do uiszczenia?"postanowił odmówić udzielenia odpowiedzi.Uzasadnienie faktycznePrzedstawione przez zwykły skład Sądu Najwyższego pytanie prawne nie wymaga wyjaśnienia, gdyż pytanie to nie zawiera zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości w konkretnej sprawie lub też wymagającego zasadniczej wykładni ustawy (art. 13 pkt 5 ustawy o Sądzie Najwyższym i art. 390 § 1 k.p.k.).Artykuł 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii (Dz. U. Nr 64, poz. 390) ustanawia zasadę, że podlegają złagodzeniu o połowę nie wykonane w całości lub w części grzywny orzeczone obok kary pozbawienia wolności.Gramatyczna wykładnia określenia zawartego w art. 5 ust. 2 powołanej ustawy o amnestii, że łagodzeniu o połowę podlegają grzywny "nie wykonane w całości", prowadzi do logicznego wniosku, iż przepis ten dotyczy tych grzywien, które do chwili wejścia w życie ustawy o amnestii nie zostały wykonane w całości lub w części. Oznacza to, że grzywny już wykonane łagodzeniu nie podlegają.Jeżeli natomiast chodzi o rodzaj grzywien podlegających łagodzeniu o połowę na podstawie art. 5 ust. 2 tej ustawy, to z treści tego przepisu wynika, że łagodzenie to odnosi się wyłącznie do grzywien "orzeczonych" obok kary pozbawienia wolności, a więc w sytuacji określonej w tym przepisie kumulatywnego orzeczenia grzywny i kary pozbawienia wolności.Wprawdzie niektóre poprzednie akty amnestyjne także regulowały kwestię łagodzenia grzywien, jednakże sposób tej regulacji w zakresie łagodzenia grzywien orzeczonych obok kary pozbawienia wolności i określony w art. 5 ust. 2 ustawy o amnestii z 1989 r. jest odmienny; dotyczy bowiem grzywien orzeczonych obok kary pozbawienia wolności, lecz z wyraźnym stwierdzeniem, że chodzi o grzywny "nie wykonane w całości lub w części" (por. art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 18 lipca 1974 o amnestii - Dz. U. Nr 27, poz. 159; art. 5 ust. 3, pkt 3 lit. a dekretu z dnia 21 lipca 1977 r. o amnestii - Dz. U. Nr 24, poz. 102).Tak więc unormowanie zawarte w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii, że złagodzeniu o połowę podlegają grzywny orzeczone obok kary pozbawienia wolności, odnosi się do grzywien, które nie zostały wykonane w całości lub w części do dnia wejścia w życie tej ustawy, a nie do grzywien w wysokościach określonych w wyroku.