VI KO 27/60
UchwałaIzba Karna1960-12-22
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy samowolne użytkowanie mienia społecznego, połączone z częściowym zużyciem i obniżeniem jego wartości, przy jednoczesnym osiągnięciu przez sprawcę korzyści majątkowej lub osobistej, stanowi zagarnięcie mienia społecznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r.?Ratio decidendi
Samowolne użytkowanie mienia społecznego, które nie narusza jego istoty (salva rei substantia), zasadniczo nie stanowi zagarnięcia mienia społecznego i może być wykroczeniem z art. 57 prawa o wykroczeniach, przestępstwem z art. 286 k.k. lub przewinieniem dyscyplinarnym. Zagarnięcie mienia społecznego ma miejsce, gdy bezprawne użytkowanie pociąga za sobą trwałe uszczuplenie tego mienia (np. zużycie materiałów pędnych, energii, części mechanizmów) i sprawca działa w zamiarze przysporzenia sobie lub komu innemu korzyści majątkowych w związku z tymi uszczupleniami.Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpatrywał kwestię prawną dotyczącą kwalifikacji prawnej samowolnego użytkowania mienia społecznego. Dotyczyło to sytuacji, gdy takie użytkowanie wiązało się z częściowym zużyciem mienia i osiągnięciem przez sprawcę korzyści, np. samowolne użycie samochodu do "lewej jazdy".Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił odpowiedź na przedstawioną kwestię prawną, określając, kiedy samowolne użytkowanie mienia społecznego stanowi zagarnięcie tego mienia.Pełny tekst orzeczenia
SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym, w składzie siedmiu sędziów, na przedstawioną przez zwykły skład Sądu Najwyższego kwestię prawną, wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy bezprawne użytkowanie mienia społecznego, połączone z częściowym zużyciem i obniżeniem wartości tegoż mienia, przy jednoczesnym osiągnięciu przez sprawcę korzyści majątkowej bądź osobistej, na przykład samowolne użycie samochodu dla tak zwanej "lewej jazdy" - stanowi zagarnięcie imienia społecznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 36, poz. 228)"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneSamowolne użytkowanie cudzego mienia ruchomego bez naruszenia jego istoty (salva rei substantia) stanowi w postaci "furtum usus" wykroczenie z art. 57 prawa o wykroczeniach.Na stronę przedmiotową zagarnięcia mienia społecznego składają się dwa elementy: z jednej strony trwałe uszczuplenie tego mienia oraz, z drugiej strony, przysporzenie mienia przez sprawcę sobie lub komu innemu.Wynika stąd, że bezprawne użytkowanie mienia społecznego nie naruszające istoty tego mienia, zasadniczo nie wykazuje elementów jego zagarnięcia i stanowi, zależnie od okoliczności towarzyszących poszczególnemu przypadkowi, wykroczenie z art. 57 prawa o wykroczeniach, przestępstwo z art. 286 k.k. bądź przewinienie dyscyplinarne.Powstają jednak sytuacje, w których bezprawne użytkowanie mienia społecznego pociągać będzie za sobą trwałe uszczuplenie tego mienia. Przykładowo wskazać tu można na zużycie materiałów pędnych, energii elektrycznej, wymiennych części mechanizmów albo też trwały uszczerbek samego użytkowanego przedmiotu. Pamiętać trzeba, że wartość powyższych materiałów może wysuwać się na plan pierwszy w koszcie eksploatacji samowolnie użytkowanego urządzenia.Jeśli sprawca bezprawnego użytkowania mienia społecznego zamierza korzystać z takich materiałów lub zdaje sobie sprawę, że użytkowane mienie dozna trwałego uszczerbku, a jednocześnie działa w zamiarze przysporzenia sobie lub komu innemu korzyści majątkowych w związku z powyższymi uszczupleniami w mieniu społecznym - to dopuszcza się zagarnięcia uszczuplonej części mienia społecznego.Przy ocenie zamiaru sprawcy należy badać przede wszystkim sposób użytkowania mienia społecznego, czas i cel tego użytkowania, realną wartość ekonomiczną zużytych materiałów oraz trwałość uszczerbku.
Powiązane orzeczenia
- V KO 27/60 1960-12-22Czy bezprawne użytkowanie mienia społecznego, połączone z częściowym zużyciem i obniżeniem jego wartości, przy jednoczesnym osiągnięciu przez sprawcę korzyści majątkowej lub osobistej, stanowi zagarnięcie mienia społeczn…
- III KR 20/68 1968-01-08Czy w przypadku wspólnego zagarnięcia przez kilka osób mienia społecznego o wartości przekraczającej 100.000 zł, każdy ze współsprawców odpowiada za całość zagarniętej kwoty, niezależnie od faktycznego podziału środków?
- IV KR 191/66 1967-05-19Czy ustalenie wartości mienia społecznego zagarniętego przez oskarżonych oraz szkody wyrządzonej poszczególnym przedsiębiorstwom, a także prawidłowość orzeczenia odszkodowania, były wystarczająco udokumentowane i uzasadn…
- VI KO 88/62 1961-03-21Czy w przypadku zagarnięcia mienia prywatnego powierzonego przedsiębiorstwu, korzystającemu z ochrony prawnej jak mienie społeczne, wysokość szkody w mieniu społecznym w rozumieniu ustawy z dnia 21 stycznia 1958 r. kszta…
- I KR 72/84 1984-04-27Czy przy ustalaniu wartości zagarniętego mienia społecznego należy uwzględniać ceny umowne wynikające z reformy gospodarczej, nawet jeśli są wyższe od cen ewidencyjnych?
Powołane przepisy
art. 57art. 286 KK
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026.