VI KO 39/64

UchwałaIzba Karna1965-07-01

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy określenie „przedmiotów, których posiadanie jest zakazane” użyte w art. 2 ust. 3 dekretu o amnestii z dnia 20 lipca 1964 r. dotyczy zakazu posiadania wynikającego wyłącznie z przepisu szczególnego, czy również z innych sformułowań ustawy?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy uchwalił, że określenie „przedmiotów, których posiadanie jest zakazane” użyte w art. 2 ust. 3 dekretu o amnestii z dnia 20 lipca 1964 r. dotyczy wyłącznie tych przedmiotów, których posiadanie jest zabronione szczególnym przepisem ustawy. Przemawia za tym rozróżnienie przez ustawę pojęć „przedmiot, którego posiadanie jest zakazane” od „przedmiotów uzyskanych za pomocą przestępstwa”.

Stan faktyczny

Sąd Najwyższy rozpatrywał zagadnienie prawne dotyczące interpretacji art. 2 ust. 3 dekretu o amnestii z dnia 20 lipca 1964 r. w sprawie oskarżonych z art. 52 § 1 ustawy o zwalczaniu spekulacji (u.k.s.). Dotyczyło ono zakresu pojęcia „przedmiotów, których posiadanie jest zakazane”.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchwalił udzielić odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne, zgodnie z którą „przedmioty, których posiadanie jest zakazane” to te, których posiadanie jest zabronione szczególnym przepisem ustawy.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: Z. Chełmicki, F. Karolus, Z. Kotowski, T. Majewski, T. Rek (sprawozdawca), K. Wagner (współsprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: H Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Wacława K. i in. oskarżonych z art. 52 § 1 u.k.s., po rozstrzygnięciu przedstawionego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Najwyższy w składzie zwykłym powiększonemu składowi tego Sądu następującego zagadnienia prawnego:"Czy użyte w art. 2 ust. 3 dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii określenie "przedmiotów, których posiadanie jest zakazane" dotyczy zakazu posiadania wyraźnie przewidzianego w przepisie szczególnym, czy też zakaz taki może wynikać również z innych sformułowań ustawy?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratora Generalnej Prokuratury uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzeciwko rozciągłemu interpretowaniu określenia "przedmiot, którego posiadanie jest zakazane", przemawia widoczne w przepisach art. 146 k.p.k. wyraźne rozróżnienie przez ustawę tego określenia od pojęcia przedmiotów uzyskanych za pomocą przestępstwa.Wprawdzie "przedmiot, którego posiadanie jest zakazane", może być "przedmiotem uzyskanym za pomocą przestępstwa", ale "przedmiot uzyskany za pomocą przestępstwa" nie zawsze jest "przedmiotem, którego posiadanie jest zakazane". Gdyby tak miało być, wspomniane rozróżnienie obu pojęć w ustawie byłoby zbędne i wystarczyłoby posłużenie się jednym tylko terminem: "przedmiot, którego posiadanie jest zakazane".Sytuacji tej nie zmienia fakt, że przepisy u.k.s. nie stanowią, tak jak art. 160 i 161 k.k. oraz art. 146 k.p.k., o rzeczy (art. 160 i 161 k.k.) lub przedmiocie (art. 146 k.p.k.) "uzyskanym za pomocą przestępstwa", lecz o towarze "pochodzącym z występku" (w szczególności art. 68 § 1 u.k.s.), ani że w art. 68 § 1 u.k.s. użyto słów o przedmiotach, których posiadanie jest "zabronione", a nie "zakazane". Zachodzi tutaj jedynie różnica w słowach. Rozróżnienie pojęć: "przedmioty pochodzące z przestępstwa" i "przedmioty, których posiadanie jest zakazane" zaznaczone jest wyraźnie w art. 2 ust. 2 dekretu z 20 lipca 1964 r. o amnestii.Za wymienione w art. 2 ust. 3 tego dekretu "przedmioty, których posiadanie jest zakazane", mogą być więc uznane tylko te przedmioty, których posiadanie jest zabronione szczególnym w tym względzie przepisem ustawy.Wydanie zakwestionowanych przedmiotów następuje do rąk uprawnionego legitymującego się niezbędnym zezwoleniem (np. na uprawianie handlu), a poza tym - jeżeli nie stoją temu na przeszkodzie normy o zabezpieczeniu należności celnych, podatkowych itp.

Powiązane orzeczenia

IV KZ 105/69 1969-10-18Czy przestępstwo z art. 2 § 2 dekretu z dnia 4 marca 1953 r. podlega wyłączeniu spod działania ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnestii na podstawie art. 7 pkt 3 tej ustawy?
VI KO 43/64 1965-02-18Czy objęcie dobrodziejstwem dekretu o amnestii występków z art. 134 k.k. oznacza, że wyłączenie zawarte w art. 7 tegoż dekretu nie dotyczy przestępstwa z art. 293 k.k. w związku z art. 290 § 1 k.k.?
VI KZP 61/67 1968-01-02Czy skazanie za przestępstwo nieobjęte abolicją, za które orzeczono karę pozbawienia wolności do 6 miesięcy lub samoistną karę grzywny do 5.000 zł, uważa się za niebyłe w rozumieniu art. 3 ust. 2 dekretu o amnestii, jeśl…
VI KZP 6/65 1965-02-04Czy art. 3 ust. 2 dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie również wtedy, gdy obok kary pozbawienia wolności kumulatywnie orzeczono grzywnę, czy też należy go in…
VI KO 57/64 1965-04-06Jak należy interpretować przepisy dekretu o amnestii z 1964 r. w zakresie oceny wyłączeń spod jej dobrodziejstwa, uznania skazania za niebyłe oraz rozumienia pojęcia recydywy?

Powołane przepisy

art. 52 § 1art. 390 § 1 KPKart. 2 ust. 3art. 146 KPKart. 160art. 68 § 1art. 2 ust. 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026.