VI KO 43/64

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski.Sędziowie: L. Chmielewski, T. Krokosz, T. Majewski, J. Matysiak, M. Paluch, J. Zembaty (sprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Marii R. i Romana M., oskarżonych z art. 293 k.k. w związku z art. 290 § 1 k.k., po rozpoznaniu przedstawionej w trybie art. 390 § 1 k.k. przez zwykły skład Sądu Najwyższego kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy objęcie dobrodziejstwem dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii występków z art. 134 k.k. oznacza, że wyłączenie zawarte w art. 7 tegoż dekretu nie dotyczy przestępstwa z art. 293 k.k. w związku z art. 290 § 1 k.k.?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora, na podstawie art. 390 k.p.k. i art. 30 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 11, poz. 54)uchwalił jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneArtykuł 7 pkt 4 dekretu z dnia 20 lipca 1964 r. o amnestii (Dz. U. Nr 27, poz. 174) wylicza taksatywnie numerację tych przepisów, w których zostały określone przestępstwa wyłączone w tym przepisie spod dobrodziejstwa tej amnestii (zasada: crimina sunt numerata, sed non nominata).W wyliczeniu tym zostało zamieszczone przestępstwo określone w art. 290 k.k. Z tego więc powodu oraz ze względu na to, że w systemie naszego prawa karnego podżeganie i pomocnictwo stanowią jedynie szczególną postać zjawiskową tego przestępstwa, którego dotyczy dane podżeganie lub pomocnictwo - nie można przyjąć, by zakres omawianego wyłączenia nie odnosił się do tych wypadków podżegania lub pomocnictwa, które podlegają kwalifikacji prawnej z art. 293. k.k. w związku z art. 290 § 1 k.k. To samo dotyczy tym bardziej przestępstwa z art. 293 k.k. w związku z art. 290 § 2 k.k.Ponadto każda ustawa amnestyjna oznacza suwerennie zasięg swojego zastosowania. Nie jest więc możliwe rozciąganie tego zasięgu w drodze wykładni, a w szczególności przez wskazanie na niekonsekwencje i nielogiczności jej poszczególnych rozwiązań (np. w wypadku niniejszym przez porównanie z przewidzianym w art. 134 k.k. występkiem, którego dekret amnestyjny nie wyłącza spod amnestii). Z tych powodów rozstrzygnięto jak w konkluzji.