VI KO 49/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Dorsz (sprawozdawca).Sędziowie: T. Krokosz, Z. Nyczaj.Prokurator: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Kazimierza N. oskarżonego z art. 257 § 1 k.k., po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Zielonej Górze - Oddział Zamiejscowy w Gorzowie Wlkp. kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy użyte w art. 349 § 2 k.p.k. wyrażenie "rewizję" oznacza sam wywód rewizji, czy też przez to pojęcie rozumieć należy wszelkie czynności przewidziane w k.p.k. do zaskarżenia wyroku, a więc również i wniosek o uzasadnienie wyroku".rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneStosownie do stanu prawnego wprowadzonego ustawą z dnia 28 marca 1958 r. o zmianie przepisów postępowania karnego, oskarżony może złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku, a następnie w terminie 14 dni od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem wnieść rewizję bądź też - bez złożenia takiego wniosku - od razu wnieść rewizję (por. uchwałę z dnia 11 września 1958 r. II KO 58/58).Nie zmieniony powołaną wyżej ustawą przepis art. 349 § 2 k.p.k., przewidujący, że oskarżony może połączyć rewizję ze sprzeciwem na wypadek jego odrzucenia, należy tłumaczyć łącznie z przepisem art. 337 k.p.k., a więc w tym sensie, że oskarżony w celu założenia rewizji może uprzednio zażądać doręczenia mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Wymaganie, aby oskarżony wraz ze sprzeciwem wnosił od razu rewizję, mogłoby w wielu wypadkach utrudnić lub wręcz uniemożliwić obronę oskarżonemu, zwłaszcza gdy do wniesienia rewizji konieczne jest zaznajomienie się z motywami wyroku.Za taką interpretacją art. 349 § 2 k.p.k. przemawia również wcześniejsze brzmienie tej normy nadane dekretem Prezydenta R.P. z dnia 21 listopada 1938 r. o usprawnieniu postępowania sądowego (Dz. U. Nr 89, poz. 609): "Chyba że oskarżony połączy ze sprzeciwem (...) zapowiedzenie środka odwoławczego".Z powyższych powodów uchwalono jak wyżej.