VI KO 71/61

UchwałaIzba Karna1962-02-22

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy używanie przez właściciela nieruchomości miejskiej, znajdującej się w zarządzie Wydziału Finansowego Prezydium Rady Narodowej, w którym opłaca on czynsz, przy sprawowaniu faktycznego dozoru nad tą nieruchomością, jest posiadaniem w rozumieniu art. 13 dekretu z 28 czerwca 1946 r. (Dz. U. Nr 41, poz. 237)?
Ratio decidendi
Fakt, że Prezydium Rady Narodowej pobiera od "odstępcy" czynsz za lokal, który ten zajmuje w nieruchomości stanowiącej jego własność, a poddanej zarządowi Prezydium, świadczy o tym, że to Prezydium jest w posiadaniu nieruchomości. Uznawanie tego stanu rzeczy przez "odstępcę" płacącego czynsz dowodzi, że "animus possidendi" wykazuje Prezydium. Decyduje o tym fakt, że Prezydium zarządza nieruchomością i przez pobieranie czynszu wykonuje akt władania nią. Teza, że utrata posiadania przez "odstępcę" następuje dopiero z chwilą usunięcia go z nieruchomości lub porzucenia jej z własnej woli, wykazywałaby cechy dowolności.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła Edmunda R., właściciela nieruchomości miejskiej, która znajdowała się w zarządzie Wydziału Finansowego Prezydium Rady Narodowej. Właściciel opłacał czynsz za lokal, jednocześnie sprawując faktyczny dozór nad nieruchomością. Sąd Najwyższy rozstrzygał kwestię, czy takie użytkowanie stanowi posiadanie w rozumieniu przepisów prawa.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy rozstrzygnął przedstawioną kwestię prawną, uznając, że Prezydium Rady Narodowej jest w posiadaniu nieruchomości.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes Z. Opuszyński.Sędziowie: K. Dobesz, R. Kryże, J. Majewski, W. Ostrowski, M. Paluch, J. Zembaty (sprawozdawca).Prokurator: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Edmunda R. o zwolnienie majątku spod zajęcia, po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił przedstawioną przez skład zwykły Sądu Najwyższego w trybie art. 390 k.p.k. kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy używanie przez właściciela nieruchomości miejskiej, znajdującej się w zarządzie Wydziału Finansowego Prezydium Rady Narodowej, w którym opłaca on czynsz, przy sprawowaniu zarazem przez niego faktycznego dozoru nad tą nieruchomością, nie jest posiadaniem w rozumieniu art. 13 dekretu z 28 czerwca 1946 r. (Dz. U. Nr 41, poz. 237)?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneFakt, że Prezydium Rady Narodowej pobiera od "odstępcy od narodowości polskiej" czynsz za lokal, który ów odstępca zajmuje w nieruchomości stanowiącej jego własność, a poddanej zarządowi Prezydium z racji owego "odstępstwa" - świadczy o tym, że nie "odstępca", lecz Prezydium jest w posiadaniu nieruchomości. Uznawanie bowiem tego stanu rzeczy ze strony "odstępcy" płacącego czynsz dowodzi, że również i on stwierdza, iż "animus possidendi" wykazuje Prezydium. Decyduje w tej mierze fakt, że Prezydium zarządza nieruchomością i że przez pobieranie z niej czynszu wykonuje akt władania nią. Nie ma natomiast istotnego znaczenia, czy i w jakim stopniu Prezydium dba o remonty i porządki w nieruchomości i czy ewentualnie korzysta z dobrowolnych w tym zakresie usług formalnego jeszcze właściciela.Teza, że utrata posiadania przez "odstępcę" następuje dopiero z chwilą usunięcia go z nieruchomości lub porzucenia jej z własnej woli, wykazywałaby cechy dowolności. (...)

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 390 KPKart. 13

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.