VI KO 90/59
UchwałaIzba Karna1959-10-09
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy posiadacze gospodarstw rolnych, nabywający konie robocze w celu ich odsprzedaży z zyskiem i zbywający je przedsiębiorstwom skupowym, są zobowiązani do zachowania trzymiesięcznego okresu obrotu zwierzętami rzeźnymi przewidzianego zarządzeniem Ministra Skupu z dnia 30 sierpnia 1955 r.?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchwalił, że niezachowanie trzymiesięcznego terminu obrotu zwierzętami rzeźnymi, przewidzianego w zarządzeniu Ministra Skupu z dnia 30 sierpnia 1955 r., niezależnie od źródła zbycia zwierzęcia, stanowi naruszenie przepisów o obrocie zwierzętami rzeźnymi i powoduje odpowiedzialność karną na podstawie art. 9 dekretu z dnia 29 października 1952 r. o gospodarowaniu artykułami obrotu towarowego i zaopatrzenia.Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki przedstawił zagadnienie prawne dotyczące posiadaczy gospodarstw rolnych, którzy nabywali konie robocze w celu odsprzedaży z zyskiem przedsiębiorstwom skupowym. Pytanie dotyczyło obowiązku zachowania trzymiesięcznego okresu obrotu zwierzętami rzeźnymi, przewidzianego zarządzeniem Ministra Skupu z 1955 r., oraz konsekwencji jego niezachowania.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił udzielić odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne.Pełny tekst orzeczenia
SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu przedstawionego przez Sąd Wojewódzki zagadnienia prawnego:"Czy posiadaczy gospodarstw rolnych, nabywających konie robocze w celu ich odsprzedaży z zyskiem, a następnie zbywających je nie osobom prywatnym, lecz przedsiębiorstwu uprawnionemu do skupu zwierząt, dotyczy obowiązek zachowania trzymiesięcznego okresu, przewidzianego zarządzeniem Ministra Skupu z dnia 30 sierpnia 1955 r. (M.P. Nr 78, poz. 946), a w konsekwencji czy sprzedaż konia bez zastosowania tego czasokresu stanowi obrót, o którym mowa w art. 9 dekretu z dnia 29 października 1952 r. o gospodarowaniu artykułami obrotu towarowego i zaopatrzenia (Dz. U. Nr 44, poz. 301).Jeżeli zaś obowiązek zachowania trzymiesięcznego okresu, przewidzianego w przytoczonym zarządzeniu, nie dotyczy posiadaczy gospodarstw wyżej wymienionych, jakie wypadki ma na uwadze zarządzenie, które zakazuje wprowadzanie do obrotu koni jako zwierząt rzeźnych, objętych § 2 wspomnianego zarządzenia" -uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZarządzenie Ministra Skupu z dnia 30 sierpnia 1955 r. w sprawie obrotu zwierzętami rzeźnymi (Mon. Polski Nr 78, poz. 946) rozróżnia obrót zwierzętami rzeźnymi i obrót sąsiedzki zwierzętami rzeźnymi.Obrót zwierzętami rzeźnymi (§ 3 ust. 1 i 2) powierzony został na zasadzie wyłączności przedsiębiorstwom podległym Centralnemu Zarządowi Obrotu Zwierzętami Rzeźnymi i Centralnemu Zarządowi Przemysłu Mięsnego. Obrotu tego omawiane zarządzenie Ministra Skupu nie ogranicza żadnymi szczególnymi postanowieniami.Obrót sąsiedzki zwierzętami rzeźnymi dopuszcza zarządzenie pomiędzy posiadaczami gospodarstw rolnych na ściśle określonym obszarze administracyjnym z tym ograniczeniem jednak, że nabycie zwierzęcia może być dokonane tylko do dalszego chowu we własnym gospodarstwie, tzn. na okres nie krótszy od trzech miesięcy (§ 2 ust. 3). Wynika z tego, że zbycie konia w obrocie sąsiedzkim może nastąpić po upływie trzech miesięcy od chwili nabycia go.Termin trzymiesięczny winien być zachowany również w tym wypadku, gdy posiadacz gospodarstwa rolnego zbywa nabytego uprzednio konia od innego posiadacza gospodarstwa rolnego - przedsiębiorstwu uprawnionemu do skupu. Termin ten został wprowadzony w celu uniemożliwienia nielegalnego obrotu zwierzętami rzeźnymi. W każdym razie nabywanie tych zwierząt przez posiadaczy gospodarstw rolnych w warunkach określonych w § 4 ust. 1 zarządzenia i zbywanie ich po trzymiesięcznej hodowli we własnym gospodarstwie, z mocy wyraźnej woli ustawy jest dozwolone i przy zachowaniu tego terminu nie może być uważane za nielegalny obrót.Niezachowanie omawianego terminu, niezależnie od tego w jakim źródle nastąpiło zbycie zwierzęcia, narusza więc przepisy o obrocie zwierzętami rzeźnymi, zawarte w zarządzeniu Ministra Skupu z dnia 30.VIII.1955 r. i stosownie do treści przepisu § 13 zarządzenia, powoduje odpowiedzialność karną na podstawie dekretu z dnia 29 października 1952 r. (Dz. U. Nr 44, poz. 301), w danym zaś przypadku na podstawie art. 9 wymienionego dekretu.Przytoczone wyżej wywody czynią zbędną odpowiedź na drugą część pytania Sądu Wojewódzkiego.
Powiązane orzeczenia
- II KO 107/57 1958-01-23Czy nabycie zwierząt rzeźnych w celu uboju i odsprzedaży mięsa z zyskiem, z pominięciem norm o gospodarowaniu, stanowi przestępstwo z art. 9 dekretu z dnia 29 października 1952 r. o gospodarowaniu artykułami obrotu towar…
- V K 739/60 1960-11-03Czy nabycie przez osobę fizyczną tucznika w celu dalszej sprzedaży z zyskiem, wbrew przepisom rozporządzenia Ministra Skupu, stanowi przestępstwo wprowadzenia towaru reglamentowanego do obrotu na podstawie art. 9 dekretu…
- II KO 23/55 1955-10-13Czy Uchwała Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 1953 roku uchyliła przepisy o reglamentacji zbóż i głównych przetworów zbożowych, w szczególności art. 9 ust. 1 dekretu z dnia 29 października 1952 roku, a jeśli tak, to pod j…
- VI KZP 2/67 1968-10-05Czy przepis art. 55 pkt 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie łowieckim jest przepisem szczególnym w stosunku do ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. o odpowiedzialności karnej za p…
- III KO 6/55 1956-01-05Co należy rozumieć przez naruszenie przepisów o obrocie handlowym w rozumieniu art. 4 § 1 dekretu z dnia 4 marca 1953 r. i czy sprzedaż po cenach niewygórowanych nieznacznej ilości mięsa pochodzącego z uboju domowego wła…
Powołane przepisy
art. 9§ 2§ 3 ust. 1§ 2 ust. 3§ 4 ust. 1§ 13
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026.