VI KZP 12/80
UchwałaIzba Karna1980-05-30
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprawcę można uznać za skazanego w warunkach powrotu do przestępstwa (art. 60 § 1 k.k.) w sytuacji, gdy prawomocny wyrok skazujący nie zawiera ustaleń co do popełnienia poprzedniego przestępstwa w tych warunkach, mimo że takie podstawy dowodowe istniały?Ratio decidendi
Sąd orzekający jest związany ustaleniami zawartymi w prawomocnym wyroku skazującym dotyczącymi popełnienia przestępstwa w warunkach powrotu do przestępstwa (art. 60 § 1 k.k.). Brak takich ustaleń w wyroku, nawet przy istnieniu podstaw dowodowych, wyklucza możliwość uznania sprawcy za skazanego w tych warunkach.Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki w W. przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne dotyczące możliwości uznania sprawcy za skazanego w warunkach powrotu do przestępstwa (art. 60 § 1 k.k.). Dotyczyło to sytuacji, gdy prawomocny wyrok skazujący nie zawierał ustaleń co do popełnienia poprzedniego przestępstwa w tych warunkach, mimo że istniały ku temu podstawy dowodowe. Sprawca był oskarżony z art. 203 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił udzielić odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Fornalik. Sędziowie: S Godlewski, W. Żebrowski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zygmunta K. oskarżonego z art. 203 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w W. - postanowieniem z dnia 28 stycznia 1980 r. - zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy wolno uważać sprawcę za skazanego w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w art. 60 § 1 k.k. wtedy, gdy w prawomocnym wyroku skazującym go za przestępstwo umyślne nie tylko nie powołano art. 60 § 1 k.k. (albo art. 60 § 1 k.k. z 1932 r.), lecz także nie poczyniono wcale - ani w części dyspozytywnej, ani też w uzasadnieniu - jakichkolwiek ustaleń stwarzających podstawę do uznania przypisanego czynu przestępnego za popełniony w wyżej wymienionych warunkach, jeżeli to przestępstwo zostało rzeczywiście popełnione w ciągu 5 lat po odbyciu przez sprawcę kary pozbawienia wolności w rozmiarze przekraczającym 6 miesięcy, którą poprzednio orzeczono w stosunku do niego za podobne w rozumieniu art. 120 § 2 k.k. przestępstwo umyślne?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZagadnienie przedstawione w pytaniu Sądu Wojewódzkiego wyjaśnione zostało pośrednio w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 1971 r. - VI KZP 1101/70 (OSNKW 1971, z. 10, poz. 142) oraz w uchwale z dnia 18 kwietnia 1979 r. - VI KZP 5/79 (OSNKW 1979, z. 6, poz. 64). Tak więc "Sąd Najwyższy w pkt 2 uchwały z dnia 29 lipca 1971 r. - VI KZP 101/70 wyjaśnił, iż Sąd orzekający obowiązany jest przyjąć, że sprawca został dwukrotnie skazany w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k. - jeżeli ustalenia tych wyroków stwarzają podstawę do uznania, że poprzednie czyny zostały przez sprawcę popełnione w warunkach powrotu do przestępstwa." Przytoczone stanowisko jest wyrazem poglądu, że przy ocenie, czy sprawca był już skazany w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k., rozstrzygające znaczenie mają ustalenia zawarte w tym względzie w prawomocnym wyroku skazującym. Sąd orzekający jest więc związany w tym zakresie treścią prawomocnego wyroku skazującego i w związku z tym nie jest uprawniony ani do badania zasadności wspomnianego prawomocnego orzeczenia, ani do dokonania odmiennych ustaleń.Uwzględniając przytoczony wyżej trafny pogląd przy rozważaniu przekazanego do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, uznać należy, że w sytuacji przedstawionej w pytaniu brak podstaw do uznania, iż sprawca był już skazany w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k. Skoro bowiem w rozważanym zakresie rozstrzygające znaczenie ma treść prawomocnego wyroku skazującego, który wiąże sąd, to brak w tym orzeczeniu ustalenia o popełnieniu przez sprawcę poprzedniego przestępstwa w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k. lub powołania tego przepisu wyłącza możliwość uznania przez sąd orzekający, że oskarżony był już skazany z zastosowaniem art. 60 § 1 k.k. nawet wówczas, gdy istniały do tego wystarczające podstawy dowodowe.
Powiązane orzeczenia
- VI KZP 39/87 1987-12-15Czy dla uznania działania sprawcy w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w art. 60 § 1 k.k. ma znaczenie fakt, że orzekanie odbyło się w czasie, gdy z mocy prawa - zgodnie z art. 111 § 1 k.k. - nastąpiło zatarci…
- VI KZP 59/71 1971-11-25Czy sąd rewizyjny, w przypadku braku rewizji na niekorzyść oskarżonego, może dokonać ustaleń, że przypisany oskarżonemu czyn popełniony został w warunkach powrotu lub wielokrotnego powrotu do przestępstwa, a jeżeli tak,…
- VI KZP 101/70 1971-07-29Czy sprawca, który został dwukrotnie skazany w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k., ale odcierpiał karę pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej jednego roku tylko z jednego z tych skazań, odpowiada z art. 60 § 2…
- VI KZP 61/70 1971-09-06Czy w razie zastosowania art. 61 k.k. przestępca powrotny przestaje być osobą określoną w art. 60 § 1 lub 2 k.k. również w rozumieniu art. 62 i 73 § 3 k.k.?
- VI KZP 14/80 1980-05-30Czy sąd rozstrzygający kwestię zastosowania art. 60 § 2 k.k. jest związany ustaleniami zawartymi w prawomocnych orzeczeniach skazujących oskarżonego za przestępstwa popełnione w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k.?
Powołane przepisy
art. 203 § 1 KKart. 60 § 2 KKart. 390 § 1 KPKart. 60 § 1 KKart. 120 § 2 KK§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026.