VI KZP 14/65

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, po rozpoznaniu przedstawionej na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki kwestii prawnej, wymagającej zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy zagarnięcie mienia społecznego o wartości od 300 zł do 2.000 zł w warunkach art. 6 lit. "a”, zdanie pierwsze ustawy z 18.VI.1959 r. traktować należy - zgodnie z brzmieniem tego przepisu - jako zbrodnię, czy też - ze względu na treść art. 6 lit. "b”, zdanie drugie i Wytyczne wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej dot. wspomnianej ustawy - pkt V - uznać je należy jako występek"postanowił odmówić odpowiedzi.Uzasadnienie faktyczneW świetle Wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w zakresie prawidłowego stosowania przepisów ustawy z 18.VI.1959 r. i ustawy z 21.I.1958 r. - przestępstwo określone w art. 6 lit. "a”, zdanie drugie ustawy z 18.VI.1959 r., polegające na zagarnięciu mienia społecznego o wartości nie przekraczającej 300 zł jest występkiem, bowiem górna granica zagrożenia ustawowego nie przekracza 5 lat więzienia. Rozróżnienie przez Wytyczne w przepisie art. 6 lit. "a”zbrodni i występku w zależności od sformułowań tego przepisu dotyczących kar, które z kolei pozostają w związku z przekroczeniem granicy 300 zł, prowadzić musi konsekwentnie, alby uniknąć sprzeczności z ustawą, do przyjęcia, że zagarnięcie mienia powyżej 300 zł stanowi zbrodnię, zagrożoną karą od 1 roku do 10 lat więzienia. Przyjęcie to mogłoby wprawdzie wskazywać na pewną nielogiczność, skoro w myśl Wytycznych kwalifikowany zabór mienia społecznego o wartości nie przekraczającej 2.000 zł, o którym mowa w art. 6 lit. "b”, zdanie drugie, stanowi występek zagrożony karą więzienia do lat 5. Wytyczne wyjaśniły jednak (cz. V pkt 5), że w wypadku, "gdy sprawca dopuszcza się zagarnięcia" mienia wartości przewyższającej 300 zł, lecz nie przenoszącej 2.000 zł, w sposób uzasadniający zastosowanie kwalifikacji z art. 6 lit. "b”, zdanie drugie, np. kradzieży z włamaniem przy wartości mienia 400 zł, to wtedy kwalifikacja wg art. 6 lit. "a”, zdanie pierwsze, powinna być zastosowana jako surowsza, zgodnie z art. 36 k.k.".Skoro zatem zagadnienie przedstawione w pytaniu wyjaśniły już wspomniane na wstępie Wytyczne, a którymi związany jest również każdy skład Sądu Najwyższego, należało odmówić odpowiedzi.